Het is aanvankelijk nog niet druk in de grote zaal als Beyond God aan zijn set begint. De symfonische metalformatie uit Brabant speelt ingetogen en keurige, door The Gathering geïnspireerde songs. Keurig is ook de presentatie. De bandleden verschijnen netjes gekleed, de bas en de gitaar zijn erg fraai en de banners zien er verzorgd uit. Het geluid staat goed afgesteld, waardoor alle instrumenten en de mooie stem van de 21-jarige Meryl Foreman goed doorkomen. Daardoor kun je ook horen dat de uitvoering niet foutloos verloopt. Drummer/oprichter Ferry Guns maakt een foutje aan het begin van Sonambula en gitarist Twan Smolders maakt wat schoonheidsfoutjes. Jammer, want Destination Darkness en Prince Creep zijn aangename tracks die ervoor zorgen dat de bezoekers meebewegen.

De muziek komt krachtiger over dan op de debuut-cd A Moment Of Black, maar mist toch af en toe iets. Na de tekst "exploding in a storm of rage" verwacht je bijvoorbeeld even een knal, maar die komt helaas niet. Ook al pakken sommige tracks wat sneller uit, agressief wordt het nergens. Dat geeft niet, maar het mag af en toe wat meer knallen. Het is vooral beheerst. Daar ligt Meryls kracht ook, in de rustige stukken, zoals tijdens Memories en de ballad Nocturne. Bassist Lukasz Kubaszak voegt met zijn interessante baslijnen veel toe aan de composities. De heren en dame bewegen wel en onderling is er wel redelijk wat contact, maar buiten de aankondigingen tussen de nummers door is er weinig interactie met het publiek. Deze band moet vooral ervaring met elkaar opbouwen. Het kwartet is inmiddels bezig met nieuw songmateriaal. Beyond God krijgt een welgemeend applaus van de inmiddels ongeveer tachtig bezoekers.

Na een korte pauze is het de beurt aan de hoofdact. Leaves' Eyes beleeft even een valse start met een haperende microfoon van Alex, maar daarna behoren de technische problemen tot het verleden. Direct valt op dat Elina Siirala zich ten opzichte van haar optreden in april in Eindhoven - een van haar eerste optredens met de van oorsprong Duitse formatie - op verschillende vlakken heeft verbeterd. In het voorjaar verkeerde ze nog in een schulp en concentreerde ze zich met name op de technische uitvoering, maar in Leiden is ze levendig. Ze beweegt meer, betrekt het publiek bij de show en ze zingt met veel meer emotie. Knap hoe ze in relatief korte tijd veel progressie heeft geboekt. Het nieuwe Fires In The North is echt voor haar geschreven en behoort derhalve tot de hoogtepunten, maar ook de nummers die haar voorgangster Liv Kristine zong, vertaalt ze over het algemeen op overtuigende eigen wijze, vooral Sacred Vow, The Waking Eye, Spirits Masquerade, Edge Of Steel (een van Elina's favorieten) en het folky Swords In Rock. Tijdens Farewell Proud Men krijgt Elina de fans aan het meeklappen en bij My Destiny staan de fans te springen.

Ook Alex is constant actief aan het aanmoedigen en hij roept de mensen die achterin staan naar voren, waarop een klein groepje zich naar de dansvloer begeeft. Voordat de wereldpremière van Fires In The North een feit is, roept hij het publiek op om de 'Viking Thunder-clap', bekend van het EK in de zomer, uit te voeren. De fans geven graag gehoor aan dit fenomeen en dit experiment is beslist voor herhaling vatbaar. De sfeer is prima en dat geldt ook voor het geluid. Definieerbaar en krachtig. Zo komen de rockende riffs tijdens Melusine uitstekend tot hun recht en hebben de songs veel power. Het niveau ligt constant hoog. Al vanaf Halvdan The Black, het eerste reguliere nummer na een intro, is er beweging in de zaal.

Andere favorieten van de iets meer dan honderd bezoekers zijn Sacred Vow, My Destiny, The Waking Eye, Melusine, Fires In The North (dat een geslaagde première beleeft), Edge Of Steel en het gave Hell To The Heavens. Het is voor Elina haar eerste keer dat ze Oceans Way live voor publiek zingt. Ze brengt het er prima vanaf. Topper van de reguliere set is het vrolijke Swords In Rock, dat ervoor zorgt dat er gedanst wordt. De toegift ("One more epic journey") bestaat uit de geslaagde Mike Oldfield-cover To France en het ijzersterke Blazing Waters, waarvoor Alex in de bekende veldslag-outfit verschijnt en rondzwaait met zijn zwaard. De belangstellenden, waaronder de familie van drummer Joris Nijenhuis, zijn tevreden en keren goede gehumeurd huiswaarts, sommigen nadat ze met Elina op de foto zijn geweest die ruim de tijd neemt voor de fans.

Met dank aan Lenn Kralt, fotografe voor o.a. Rockmuzine voor de foto's.

Toegift:
16. To France (Mike Oldfield-cover)
17. Blazing Waters
18. Haraldskvaedi

Setlist Beyond God:
1. Destination Darkness
2. Prince Creep
3. Sonambula
4. Memories
5. Nocturne
6. Ghost Ship
7. Passion