Diamond Head, wie kent ze nog? De oudere heavymetalfans onder ons zullen deze band vooral kennen van hun NWOBHM-meesterwerk Lightning To The Nations. Na dit debuutalbum hebben de Britten nooit meer hetzelfde niveau weten te halen. Borrowed Time (1982) werd nog redelijk ontvangen, maar hierna ging het snel bergafwaarts. Tot het moment dat Metallica op hun coveralbum Garage Inc. aan de haal ging met een drietal Diamond Head-songs. Dit leverde de band wat naamsbekendheid op bij een nieuwe metalgeneratie, maar verder dan dat kwam het niet. Desalniettemin is de band sporadisch, in verschillende bezettingen, platen blijven uitbrengen. De nieuwste telg uit de discografie heet simpelweg Diamond Head.
Het Diamond Head anno 2016 telt maar een naam uit de succesvolle beginperiode, gitarist Brian Tatler. Zanger van het eerste uur Sean Harris vertrok in 2004 en opvolger Nick Tart deed hetzelfde in 2014. Met de jonge Rasmus Bom Andersen nam de groep dus onverwacht toch nog een plaat op. Hierbij drong Andersen er op aan dat het songwritingproces net zoals in de vroegere dagen een collectieve gebeurtenis moest zijn. Het is hoorbaar dat er bij de totstandkoming van Diamond Head goed naar de eerste drie platen geluisterd is. Dit levert enkele vermakelijke en herkenbare passages op, maar anderzijds komt het ook wat geforceerd over. Zo zoekt Andersen nog iets te vaak de zanglijnen van Harris op. De overige leden mogen hun handen dichtknijpen met een dergelijk bekwame zanger, maar toch lijkt Andersen soms nog iets onzeker.
De eerste helft van Diamond Head verdient niets minder dan een flinke ‘thumbs up’. Bones, Shout At The Devil (geen Mötley Crüe-cover), See You Rise, All The Reasons You Live en Wizard Sleeve hebben alle die herkenbare Diamond Head-sound. Het zijn ook songs waar duidelijk spelvreugde in terug te horen is. Tatlers gitaarwerk klinkt over de hele plaat opvallend geïnspireerd. Uiteraard ontkomt ook hij niet aan riff-recycling, maar dat blijft vrij beperkt en is niet storend. Tegen het einde van de plaat zakt het niveau wat in, maar met Silence weet Diamond Head het album op een aardige manier af te sluiten. Het nummer leunt wel iets te veel op Led Zeppelins Kashmir, maar is desondanks een geslaagd en sfeervol nummer dat bijvoorbeeld prima op het Diamond Head-album Canterbury had kunnen staan.
De kans lijkt klein, maar mochten er mensen zijn die een nieuwe Lightning To The Nations van Diamond Head hadden verwacht, dan komen die hier bedrogen uit. Die plaat gaan de Britten waarschijnlijk nooit meer evenaren. De band produceert hier echter wel een elftal vermakelijke hardrocksongs, die bij vlagen wat van de oude Diamond Head laten horen. De heren lijken er wel weer plezier in te hebben. Wie weet kan de impuls van het verse bloed van Andersen in de groep nog zorgen voor een verdere doorontwikkeling. Vooralsnog heeft deze vergeten NWOBHM-mammoet weer een stap in de goede richting gezet.
Tracklist:1. Bones
2. Shout At The Devil
3. Set My Soul On Fire
4. See You Rise
5. All The Reasons You Live
6. Wizard Sleeve
7. Our Time Is Now
8. Speed
9. Blood On My Hands
10. Diamonds
11. Silence
