Wat overblijft, zijn drie tracks van meer dan tien minuten, met daarin langgerekte ideeën. Met het vierdelige Godether ben je alleen al bijna zeventien minuten zoet. Deze kolos begint met een fragment van meer dan een minuut dat aan The Doors doet denken. Het blijft niet bij dit ene experiment, want nadat de kenmerkende doom/death (à la oude Anathema) op funeral-tempo en later een stuk in een versnelling hoger langsdreunt, komt er aan het einde een verrassing in de vorm van een razende blackmetalpassage. Vreemd genoeg past dit wel binnen het geheel.
Dat heeft mede te maken met de ijzige en rauwe productie, een groot verschil met de gepolijstere voorgangers. Een krachtige, zware muur van geluid komt door de speakers binnenwalsen. Het vuige karakter van de black metal past prima bij de ruige geluidsmix en komt in The Mantle Tomb weer terug. In atmosferische vorm en tijdens het eerste deel vooral in combinatie met epic doom metal. De naam van Primordial komt hier in gedachten op. Mourning Beloveth speelt doorgaans wel op een lager tempo.
Nadat we in de vorige twee nummers al geslaagde cleane vocalen zonder tekst hebben gehoord, komt de klaagzang van Frank Brennan in deze centrale track mooi tot zijn recht. Frank deelt de tekst met grunter Darren Moore. De muziek in het tweede deel kent wederom overeenkomsten met het oude Anathema, meer nog dan de gebruikelijke vergelijking met My Dying Bride.
Het afsluitende A Terrible Beauty Is Born is akoestisch met bezielende cleane zang. Een repetitieve akkoordenreeks gaat hierin vergezeld van een tribalritme. De teksten gaan over de Paasopstand, een belangrijke gebeurtenis in de Ierse geschiedenis. Ze zijn deels afkomstig uit het gedicht Easter 1916 van de Ierse schrijver William Butler Yeats. Elders zijn de lyrics van de band zelf of komen ze uit het werk van Samuel Beckett.
Rust & Bone is anders dan je van Mourning Beloveth verwacht. Rauwer, met meer black metal in de doom verwerkt. Ruig als het Ierse landschap. Verrassend, met het akoestische slotnummer en de razende passage aan het einde van de opener. Maar toch ook herkenbaar, middels de uitgerekte trage stukken met repetitieve riffs. Het album is jammer genoeg wat aan de korte kant, maar liefhebbers van death/doom met een zwart randje moeten deze release zeker gaan checken.
Tracklist:
1. Godether
2. Rust
3. The Mantle Tomb
4. Bone
5. A Terrible Beauty Is Born
