Een van de bands die dit jaar op Graspop acte de présence gaf, is Hell City. Voor bassist Michael ‘Mike’ Konovaloff was dat het laatste optreden met de Belgische formatie. Hij overleed namelijk begin juli nadat hij in kritische toestand opgenomen was. Mike is nog wel te horen op Victorious, de tweede full-length die eind vorig jaar via Spinal Records verscheen.

Daarop is de rockende en melodieuze metal van de zuiderburen van een hoger niveau dan op het debuut Demons To Rest (2012). Soms doet de muziek aan de rock van Anouk denken, soms beweegt het meer naar de metal van Black Label Society of Iron Maiden. Zowel muzikaal als productioneel is er progressie geboekt, al had het nog wat krachtiger gemogen. Producer Micky Doling (Channel Zero) heeft het geheel helder laten klinken. Het is alleen jammer dat de vocalen van zangeres Michelle Nivelle in Lies en het titelnummer bovenop de muziek liggen.

Michelle heeft echter een prettige stem om naar te luisteren. In uitschieter Ice Cold Rage, dat in 2013 al als single verscheen, zingt ze met veel overtuiging en in Running In Circles zit er veel emotie in haar vocalen. De grunts(!) in Victorious zijn echter minder geslaagd en in Lies is ze een paar keer wat minder toonvast. Verder maakt Nivelle een goede indruk en varieert ze voldoende. De frontvrouw voorziet onder andere Rockalypse en Burning Irony van memorabele zanglijnen, die hier en daar aan die van Anouk doen herinneren. De teksten zijn wel wat simpel.

Muzikaal heeft Hell City de zaken aardig goed voor elkaar. De ritmesectie is verantwoordelijk voor een solide basis. Het slagwerk is onopvallend, maar de baslijnen in Rockalypse en Running In Circles springen er mooi uit. Je kunt horen dat er vaardige musici aan het werk zijn. Dat geldt zeker voor de gitaristen, die regelmatig met harmonieuze leads strooien en in dienst van de songs kundig soleren.

Over het algemeen ligt de muziek lekker in het gehoor. Ice Cold Rage is het hoogtepunt. Er zijn echter ook momenten die wat tegenvallen. Lies klinkt na een sterke intro wat minder samenhangend en heeft geen mooie staart. Het dynamische Running Circles start heel sfeervol en rustig om vervolgens op te bouwen naar een steviger deel dat wat korter had gemogen. The Fight en het titelnummer zijn stevige en aangename tracks, maar in beide pakken de vocale experimenten niet goed uit. Een experiment dat beter uitpakt, is de akoestische bewerking van Ice Cold Rage.

Ook al is er voor toekomstig materiaal dus nog veel werk aan de winkel, Victorious laat zoals gezegd horen dat Hell City erop vooruit is gegaan. De potentie is er, getuige sterke songs als Ice Cold Rage en Rockalypse. De nieuwe line-up moet in staat zijn om de puntjes op de i te zetten en het verdriet van het gemis van Mike een goede plek te geven. Maak hem trots!

Tracklist:
1. Triumph Is Turmoil
2. Lies
3. Ice Cold Rage
4. Rockalypse
5. Running In Circles
6. Burning Irony
7. The Fight
8. Victorious
9. Ice Cold Rage (acoustic)