Uitgenodigd worden voor het Roadburnfestival is iets wat bij liefhebbers verwachtingen schept. Betreft het occulte rock, dan heb je direct de aandacht van ondergetekende. Seremonia laat zien dat er ook (net) buiten Zweden veel bands zijn die klaarstaan om hun muziek wereldkundig te maken. Dit Fins gezelschap schaart zich naast Jess And The Ancient Ones. Het is niet dat ze erg op elkaar lijken, maar beide bands doen er weinig aan om origineel uit de hoek te komen.

Dat wil overigens niet zeggen dat Seremonia duidelijk andere bands kopieert. De stijl is wel bekend, maar zelden heb ik een band gehoord die op occulte wijze zo ontoegankelijk klinkt. De riffs van Rock 'n Rollin Maailma klinken op zich ronduit lelijk, maar met het kale drumwerk en galmende zang van Noora Federley vormt het een geheel dat ik na verschillende luisterbeurten nog niet beu ben. Seremonia schept met minimale middelen de juiste sfeer en dat is niet bepaald iedere band weggelegd.

Zoals de titels wel doen vermoeden, zijn alle teksten in het Fins. Het zou me verbazen als dit weerstand onder de liefhebbers zou oproepen. Waar de teksten over gaan, is iets waarvoor je niet veel fantasie nodig hebt. Een titel als Antikristus 666 spreekt voor zich. Overigens is dat nummer leuk gezongen. De sterke kanten van Seremonia zitten bovendien in de dromerige melodieën en het prettig galmende geluid. Criticasters zullen vooral moeite hebben met de lage kwaliteit van de productie. Dit titelloze debuut klinkt namelijk als een demo en daarbij zal het artwork weinig mensen over de streep trekken. Toch zou ik iedereen met een voorliefde voor protometal, occult rock en fuzzy psychedelische rock willen aanraden Seremonia eens een kans te geven. Hoewel het op het eerste gehoor niet naar lijkt, schuilt er best wat talent in dit gezelschap.

Tracklist:
1. Seremonia
2. Uhrijuhla
3. Rock 'n Rollin Maailma
4. Huutava Taivas, Kuiskaava Maa
5. Aamuruskon Kaupunki
6. Kosminen Ruumisvaunu
7. Lusiferin Käärmeet
8. Antikristus 666
9. Kiirastulen Tähtisumu