Kijk eens naar boven. Nee, niet naar het plafond, naar die bandnaam. The Project Hate MCMXCIX. Em Cee Em Ix Cee Ie Ix. Dat is een lange naam om uit te spreken, maar je went er aan. Lees nu ook de albumtitel. Al bijna net zo lang. Bleeding The New Apocalypse. Onthoud dat. Bedenk dat er ook nog een subtitel is. (Cum Victriciis In Manibus Armis). Tussen haakjes, inderdaad. Onthoud het. Memoriseer het. Zeg het een paar keer tegen jezelf en herhaal het hardop. Schreeuw het een paar keer. Laat het op je arm tatoeëren. Of ergens anders. Als het maar leesbaar is en op een plaats waar ze het in de platenzaak kunnen – en willen - lezen. Dit album ga je niet vergeten, dit album wil je niet missen.

Want hoewel er niet bijster veel veranderd is ten opzichte van het vorige album heeft The Project Hate MCMXCIX weer een imposant album uitgebracht. Wat je zojuist las, klopt: dit nieuwe album lijkt op The Lustrate Process. Zoals dat album wat weg had van In Hora Mortis Nostrae en zoals IHMN weer een logische voortzetting was van het geluid op Armageddon March Eternal. Concreet betekent dat dat The Project Hate nog steeds dezelfde interessante mix van stijlen speelt; deathmetal die soms verrassend melodieus is, waarin slepende, aan doommetal grenzende stukken niet geschuwd worden en waarin versmeltingen met symfonische metal en electro opmerkelijk natuurlijk klinken. Het is een omschrijving die de muziek geen recht doet, maar iedere vergelijking zou mank gaan en elke metafoor zou gekunsteld aandoen. De band heeft er zelf ook geen naam voor, dus noemt het maar ‘uniek’.

Lord K. Philipson heeft zesenzestig minuten muziek in zes tracks weten te proppen. Lange complexe nummers die veel vergen van de luisteraar. Het is meteen duidelijk dat de muzikanten hun vak verstaan. Zanger Jörgen Sandström laat wederom horen een heel degelijke grunter te zijn en drummer Tobben Gustafsson laat niets heel van z'n drumkit. Ook wat gastbijdragen betreft is het weer feest. We horen Christian Alvestam (Ex-Scar Symmetry) in een dreigende, ijselijke bijdrage, Leif Edling (Candlemass) spreekt de introductie voor Summoning Majestic War in en Mike Wead (King Diamond, Bibleblack) is verantwoordelijk voor de hoofdmoot van de solo’s. Als je The Lustrate Process goed vond of als je trek hebt in complexere muziek zou je nu al niet meer moeten twijfelen. Puik album. En dat was het dan. Toch? Neen. We vergeten Ruby.

Woede en onbegrip voerden bij fans de boventoon toen Lord K. Philipson, bandleider, Jonna Enckell de band uitzette en Ruby Roque presenteerde als de nieuwe zangeres van The Project Hate MCMXCIX. Maar “Trust in the LORD with all thine heart; and lean not unto thine own understanding." (Proverbs 3-5), want de Lord heeft een juiste keuze gemaakt. Ms. Roque blijkt een STEM te hebben die je alleen in hoofdletters uit kunt drukken. Daar waar Enckell bij vlagen ijl kon klinken en op den duur zelfs kon gaan irriteren, heeft Ruby een kracht in haar stemgeluid waar je betonblokken mee kunt vergruizen. Fe-no-me-naal.

Als je dit leest zijn er al zeker twaalfhonderd woorden van dit artikel gesneuveld en dan hebben we het nog niet eens over het veelvoud daarvan dat het papier nooit gehaald heeft. Het blijft een opgave om de band fatsoenlijk te omschrijven, of je er nu bekend mee bent of niet. The Project Hate MCMXCIX heeft zich met Bleeding The New Apocalypse alweer overtroffen. Hoewel de muziek allesbehalve toegankelijk lijkt, is het van harte aan te bevelen het toch een kans (of twee) te geven. Het kwartje gaat een keer vallen. Gegarandeerd.

Tracklist:
1. Iesus Nazarenus, Servus Mei
2. They Shall All Be Witnesses
3. A Revelation Of Desecrated Heavens
4. Summoning Majestic War
5. The Serpent Crowning Ritual
6. Bring Forth Purgatory