Hoe de band het klaarspeelt weet ik niet, maar met Beast leveren Dez Fafara en kornuiten het meest extreme èn meest melodieuze album uit DevilDriver's discografie af. Al een jaar of acht brengen deze Amerikanen trouw elke twee jaar een nieuwe plaat uit, die elke keer niet zo heel veel verschilt van de voorganger, maar toch net genoeg verandering toont om interessant te blijven.

Zo ook Beast. De logische woordspeling over een beest van een plaat zal ik bij deze gelijk maken, want een beest is het. Ja, het geluid is op en top DevilDriver. De melodieuze elementen die de laatste albums steeds meer in de muziek geslopen zijn, zijn nog altijd aanwezig, maar tegelijkertijd neemt de band een agressievere houding aan dan ooit tevoren. De riffs zijn messcherp, maar zoals gezegd is er genoeg ruimte voor melodie. Mooi om te horen is dat Fafara een klein stapje terug heeft gedaan, waardoor de muziek zelf nog meer naar voren komt. De solo's zijn wat nadrukkelijker aanwezig, er zit nog wat meer groove in, en de drums klinken nog wat feller dan voorheen. De productie is lekker vol, wat resulteert in een erg fijn geluid.

Frontman Fafara is ook weer lekker op dreef. Zijn strot klinkt als vanouds rauw, en hij weet wat meer variatie in z'n zanglijnen aan te brengen, zoals in het heerlijke refrein van de verDevilDriverde versie van 16 Horsepower's Black Soul Choir. Ook de teksten stralen weer wat meer agressie en haat uit dan voorheen, in bijvoorbeeld Blur en Shitlist, en zijn heerlijk om mee te brullen als je zelf wat agressie kwijt wil raken.

Grote veranderingen hoef je op Beast niet te verwachten, maar met dit vijfde album levert DevilDriver wel weer een uitstekende plaat af.

Tracklist:
1. Dead To Rights
2. Bring The Fight (To The Floor)
3. Hardened
4. Shitlist
5. Talons Out (Teeth Sharpened)
6. You Make Me Sick
7. Coldblooded
8. Blur
9. The Blame Game
10. Black Soul Choir
11. Crown Of Creation
12. Lend Myself To The Night