Grand Magus vaart reeds jaren een vastberaden koers. Sinds 2001 zijn er vier albums uitgekomen die het midden houden tussen stonerrock, doom en heavy metal. De Stockholmers zijn sterk beïnvloed door Amerikaanse en Britse traditionele doom metalbands, en overtuigen door de krachtige, blues-achtige zang. Na de eerste twee albums met deze zwaarlijvige stijl werd het roer echter omgegooid richting heavy metal. Inmiddels kunnen we stellen dat het trio op Hammer Of The North haar bestemming bereikt heeft.

Allereerst zijn er enkele huishoudelijke mededelingen. De band wist namelijk een contract bij Roadrunner Records te bemachtigen. Daarnaast heeft frontman JB Christoffersson zijn nevenband Spiritual Beggars gedag gezegd om zich volledig te storten op Grand Magus. Deze goede moed heeft zich naar de nummers vertaald, want de nummers staan in een versnelling hoger dan we van de band gewend zijn. De ritmesectie staat sowieso als een huis. Bassist Fox Skinner verankert de lading met zijn ronkende Rickenbacker, terwijl het gitaargeluid open genoeg blijft om elke dreun effect te geven. Het is een uitstekende basis voor krachtige, klassieke heavy metal.

De nummers hebben eigenlijk weinig om het lijf, waardoor de ferme zanglijnen van JB goed uit de verf komen. IJkpunten zijn de volle, pakkende refreinen zoals die op Northern Star en het moddervette Ravens Guide Our Way. Ik ging ze zelf al meezingen. Ware hymnen, waarbij menige vuist geheven zal worden. Die JB heeft een indrukwekkende strot en weet zich goed van collega’s te onderscheiden. In plaats van een doorsnee hardrock- of power metalstem, heeft hij meer weg van een (wat getemperde) Chris Cornell en mid-range Rob Halford (zie: I, The Jury).

Ok, originele composities hoeft men niet te verwachten, want ze zijn typisch heavy metal. Regelmatig zijn er herkenbare stukken te horen, en doemen associaties met Judas Priest en Black Sabbath op. De link met Manowar is echter het meest evident. Door het harde, kale drum- en baswerk, de stevige zanglijnen en de teksten over Scandinavische flora en fauna, lijkt Grand Magus een soort van stoner-Manowar. Ook typisch Scandinavisch is de toepasselijke hoes van Necrolord. Toch een beetje een knipoog naar namen als Bathory en Dissection.

Natuurlijk zijn er nog een hoop dingen aan te merken op Hammer Of The North. De composities mogen van mij uitdagender, de riffs zouden meer kunnen overrompelen, en een paar nummers houden minder goed stand. Een doordachter schrijfproces had deze nummers nog een zet kunnen geven. Toch zonde, want Grand Magus heeft de ervaring en expertise om een knaller van een heavy metalklassieker te leveren. Het is ze vergeven. Grand Magus is eigenzinniger dan de gemiddelde band in het genre, en iedereen kan met Hammer Of The North dik tevreden zijn.

Tracklist:
1. I, The Jury
2. Hammer Of The North
3. Black Sails
4. Mountains Be My Throne
5. Northern Star
6. The Lord Of Lies
7. At Midnight They'll Get Wise
8. Bond Of Blood
9. Savage Tales
10. Ravens Guide Our Way