Patsboem! Daar staat In Grief. Als uit het niets wordt er een plaat afgeleverd waar je u tegen zegt. Helemaal uit het noorden van Noorwegen brengt dit gezelschap ons bombastische death metal. Vergelijkingen met andere bands zijn eigenlijk vrij breed te vinden, maar in eerste instantie kwamen Amon Amarth en Orphanage in me op. Na een aantal luisterbeurten vonden ook Opeth en Soilwork hun plek op dat lijstje.

De cd opent met het nummer Darkening Horizon waarin een epische duistere synthesizer, hier en daar ondersteund door een cymbaal, de toon zet. Aan het eind wordt het sfeertje nog wat aangewakkerd (letterlijk) met het kenmerkende knisperende geluid van brandend hout en dit wordt voortgezet in het eerste echte nummer I Am. Van daaruit wordt langzaamaan maar zeker toegewerkt naar de lekkere uptempo metal met progressieve twists. Mede in dat opzicht is de plotseling doorklinkende koorachtige cleane mannenzang een welkome aanvulling op de goed verstaanbare grunts van bassist Tobias Odmundson.

Bij het tweede nummer wordt de referentie aan Amon Amarth waargemaakt. De vocalen, het tempo, de wisselingen, alles ademt Amon Amarth. En toch, net op het moment dat je denkt: "pff wat een saaie copy cats" slaat In Grief net weer even een andere weg in. En zo is het met de hele cd eigenlijk. Diversiteit zonder dat je het idee krijgt dat de band niet weet wat ze nou willen (hallo Opeth-referentie). Die laatste referentie vind je ook terug in de lengte van de nummers. De opener klokt ruim 2 minuten maar de andere zes nummers worden uitgesmeerd over 45 minuten.

Vooral de titeltrack Deserted Soul valt bij mij erg in de smaak. Behalve de goed uitgewerkte eerder genoemde eigenschappen, is het hier de cleane tegenzang halverwege het nummer die me erg grijpt. En zo kan ik nog wel even door gaan met opsommen van alle mooie en bijzondere elementen die deze plaat rijk is.

Toch moet ik op de valreep nog even een kritische noot plaatsen aangaande de productie van deze schijf. Deze is nergens echt slecht, maar had gewoon enorm veel beter gekund. De solo's van zowel de keys als de gitaar willen nog wel eens te veel overheersen. De drums, en dan met name de bekkens klinken niet helemaal lekker afgerond. Het lijkt een beetje een haastklusje te zijn geweest hier en daar, want met een beetje extra moeite valt dit zo op te poetsen. Misschien is dat ook de reden dat deze cd niet zo heel erg bij me blijft hangen. Maar genoeg gezeken. In Grief heeft een meer dan waardige debuutplaat afgeleverd en ik heb er alle vertrouwen in dat deze band kan groeien tot iets waar ik wel eens fan van kon gaan worden. Ga zo door heren!

Tracklist:
1. Darkening Horizon
2. I Am
3. Invited War
4. Modern Truth
5. Deserted Soul
6. In The End
7. Weak