'Wat zonde! Wat is dit jammer!' Twee willekeurige uitspraken die ik maakte bij het beluisteren van deze cd. Laat ik allereerst voorop stellen dat er met de muziek op deze plaat weinig tot niets mis is. Sfeervolle epische doom metal met invloeden uit de heavy metal. Een goede productie laat elk instrument helder uit de speakers knallen en ook compositorisch is er echt niets mis met deze Grieken. Fuck, zelfs het hoesje is mooi.

Wat is er dan zonde? Ik raad de band alvast heel dringend aan om heel snel op zoek te gaan naar een nieuwe zanger. Wat deze Leo Stivala laat horen is namelijk tenenkrommend. Bij Bathory kon ik leven met valse vocalen, daar draagt het zelfs bij aan een gure sfeer, maar ik gok dat zelfs bij wijlen Quorthon het glazuur van de tanden zou springen als deze Leo zijn scheur opentrekt. Van het pijnlijke gehinnik in Mistress Of The Sea tot de tandenknarsend valse uithalen in Kingdom Of Fire, het is allemaal dramatisch.

Daarom is het zo jammer. Ik heb de plaat met moeite kunnen uitzitten, ondanks de slepende riffs en goed uitgewerkte songstructuren. Ik luister er vaak wel doorheen, als een zanger niet zo goed is, maar meneer Stivala is zo prominent aanwezig dat het allemaal niets meer uitmaakt. Hij draait in z'n eentje alle kwalitatief goede aspecten van deze plaat vakkundig de nek om. Wat rest is een muzikaal zeer goede plaat, verpest door hemeltergend kattengejank. Een acht voor de muziek en een drie voor de zang. Het onderstaande cijfer is dan het meest eerlijke wat ik in de aanbieding heb. Wat zonde.

Tracklist
1. Entering The Sea...
2. Misteress of Sea
3. Ghost Ship
4. When Shadows Fall
5. Whispers Of The Lost...
6. Lost
7. Desert Land
8. Soul Salvation
9. Eyes Of The Night
10. Serpent's Eye
11. Kingdom Of Fire
12. Mistess Of Sea (Orchestral Version)