Wordt er dan toch een keertje naar mij geluisterd? Bij de vorig jaar verschenen, tot 120 exemplaren gelimiteerde demo, sprak ik de woorden 'dus laat dat debuut maar komen. Maar dan wel met een betere productie' uit en een half jaartje later is mijn wens uitgekomen. Op die demo stonden twee aangename zware doomsongs met een rockend sludge tintje en vettige zang. Deze komen wederom langs, maar worden nu geflankeerd door zes nieuwe broertjes. Geen zusjes, want dit is typisch mannelijke primatenmuziek.

Dus laat de aap in jezelf maar eens los en schreeuw eens lekker mee met deze heerlijk trage songs zonder veel poespas. De nieuwe songs zijn spannender als de twee demosongs, de productionele kwaliteit is exponentieel gestegen en de heren hebben duidelijk zin om iedereen het niet naar zijn zin te maken met deze depressieve eentonigheid. Kortom, de doomfanaat heeft weer een reden om zijn zelfmoord een week uit te stellen.

Tracklist:
1. To Those We Have Lost
2. Martyrdom
3. Tempestuous Seas
4. Pathogen
5. The Mistress
6. Cheyne Stoking
7. Halls Of Degradation
8. Do What Thou Wilt