Hoe content metal mij ook kan maken, soms kan ik mijn schoen wel opknagen van ellende, bij het horen van de zoveelste verkrachting van geweldige muziek. Nu speelt objectiviteit hierbij natuurlijk een belangrijke rol, want over smaak valt niet te twisten. Toch staat "metal" voor mij muzikaal op z`n minst basaal synoniem voor "kracht" en "intensiteit", begrippen die iedere band, wat mij betreft, uiteraard naar eigen smaak kan inkleuren.

Nu zo`n beetje alle metalstraatjes bekend en geaccepteerd lijken te zijn moeten bands zo nodig gaan experimenteren, waarbij zelfs de basisfundamenten van metal worden omgezaagd en opnieuw opgebouwd, maar dan in de meest ondenkbare constructies. Voor de één het neusje van de zalm, voor een ander een spuugdoekje. Ik hoor doorgaans bij die "anderen". Te experimentele metal vangt hier doorgaans bot.

Voor European Cowards van Manngard kan ik op deze manier dan ook weinig sympathie opbrengen. Deze cd lijkt opgesplitst te zijn in twee delen, waarvan het eerste voor mij nauwelijks nog raakvlakken met de "metal" heeft. Zwaar aangezette jazz, fusion, punk en een héél klein beetje thrash kronkelen zich in de meest onmogelijke haarspeldbochten en nekbrekende drempels tot nummers, begeleid door waardeloos blaffend geschreeuw. Op het tweede deel (vanaf Divine Justice) van de cd kan ik leven met de metalsticker die de band labelt, maar daar is ook praktisch alles mee gezegd. Het geblaf wordt grotendeels vervangen door een grunt/krijs-achtige poging, de akkoorden gaan nog een treetje lager en de drums slaan een tikkie harder. Maar nog steeds dat over the top muzikaal gegoochel die werkelijk ten koste moet gaan van alles. Deze muziek doet mij denken aan een plastic spelgoed telescoop uit mijn kindertijd. Aan de ene kant keek je er in, aan de andere kant draaide je een wieltje rond en een ontelbaar aantal figuurtjes, kleurtjes en patroontjes wisselde elkaar in een rap tempo af, net zo lang tot je er misselijk van werd.
Dit is ongeveer net zo iets, maar dan muzikaal. De zeldzame rustmomenten niet meegerekend is deze muziek ondefinieerbaar en duizelingwekkend, en niet op een prettige manier.

Wat European Cowards betreft is er zeker sprake van zeer complexe muziek. Voor de skills van de band kan ik zonder meer de nodige complimenten op tafel leggen, maar de muziek zelf spreekt mij verder totaal niet aan en dat is zacht uitgedrukt. Alle openmindedschap ten spijt, metal hoor ik nog altijd gaarne niet op deze manier. Dit is voer voor freakpuristen, een ieder die van een solide pot metal houdt zal hier hooguit jeuk van krijgen. Goed, op naar mijn schoen...

Tracklist:
1. Pests In Pools Of Stagnant Water
2. Horrordementia
3. European Cowards
4. Republic Of Texas
5. Expulsion Of The Assailants Pt. 1: Implicit Approval Of Your Uninvited Guests
6. Expulsion Of The Assailants Pt. 2: Surgical Removal Of Your Evil Thoughts
7. Divine Justice
8. Evil Raping Evil
9. Miasma
10. You Smell of Dust, Are You Alive?