Een groot deel van de bekendheid van Maylene And The Sons Of Disaster is te danken aan het Underoath-verleden van zanger Dallas Taylor. Toch irriteer ik mij op Maylene’s tweede album, simpelweg II getiteld, juist het meest aan zijn bijdrage.

Op sommige momenten, in Dry The River en Plenty Strong And Plenty Wrong bijvoorbeeld, is Taylors zang best goed te noemen en zit er ook genoeg variatie in om de aandacht vast te houden. Even later slaat dat al over in eentonig geschreeuw waarbij je je afvraagt of de man überhaupt wel kán zingen. Helaas blijft dit geschreeuw te lang aanhouden om van een topplaat te spreken.

Onaardig is de southern rock van Maylene ook niet hoor. Muzikaal is het goed om aan te horen, met interessant gitaarwerk waarvan je zin krijgt om een lekker potje te rocken, en een fijne productie. De grootste verrassing wacht de luisteraar aan het eind van het album als het instrumentale The Day Hell Broke Loose At Sicard Hollow aanbreekt, maar ook dit nummer kan er niet voor zorgen dat ik een ultiem gevoel van bevrediging aan het luisteren van II overhoud.

Tracklist:
1. Memories Of The Grove
2. Dry The River
3. Plenty Strong And Plenty Wrong
4. Darkest Of Kin
5. Raised By The Tide
6. Wylie
7. Death Is An Alcholic
8. Everyone Needs A Hasting
9. Don’t Ever Cross A Trowell
10. Tale Of The Runaways
11. The Day Hell Broke Loose At Sicard Hollow