Maar dat valt uiteindelijk reuze mee. Het is een simplistische plaat geworden qua songstructuur en de supermuzikanten spelen in dienst van het nummer. Dat maakt natuurlijk helemaal niks uit, maar met zulke namen wordt toch de hoop gewekt op muzikaal vuurwerk. Dat krijgen we alleen bij het snelle, en enige naar Angra-verwijzende nummer Take Back Your Spell. We worden wel getrakteerd op vette riffs als in de uiterst heavy tracks King en Scary Zone. Children Of Lies bevat een lekker mystieke intro, dat overgaat in een wederom heavy gitaarnummer. Edu zingt in al die zware tracks wat agressiever dan bij Angra.
Maar naarmate de cd vordert merk je dat Edu het vooral van variatie wilt hebben in zijn project. Box Of Illusion is daarom meer fushion-achtig. Maar de balans wordt vooral in evenwicht gebracht door tegenover de zwaardere tracks evenveel rustige nummers te zetten. Sfeervol zoals Forgotten Land of eerlijk zoals in het acoustische Primitive Chaos.
Edu Falaschi kon zijn ei kwijt en wij mogen daarvan meegenieten. Hij bewijst prima songs te kunnen schrijven, maar de kwaliteit daarvan is niet constant. Heb je zin in een gevarieerd cd'tje en vind je ook dat Edu een goede zanger is? Dan kan ik zeker aanraden Almah een luisterbeurt te geven.
Tracklist:
1. King
2. Take Back Your Spell
3. Forgotten Land
4. Scary Zone
5. Children Of Lies
6. Break All The Welds
7. Golden Empire
8. Primitive Chaos
9. Breathe
10. Box Of Illusion
11. Almah
