Bij Franse bands met heldere zang ben ik altijd bang voor het tenenkrommende accent. Deze Franse atmosferische metalband zou de eerste niet zijn.
Echter valt het allemaal erg mee. Zangeres Sandy is gezegend met een vrij goed stemgeluid en haar uitspraak verloopt ook probleemloos.

Het betreft hier het eerste volledige album van deze Fransen. De stijl is zoals gezegd gerelateerd aan de atmosferische metal en men voegt daar hier en daar een progressief randje toe.
De melodieuze symfonische metal wordt goed gebracht en er is een redelijke variatie tussen wat meer up-tempo werk en tragere passages. Af en toe kabbelt men iets teveel voort, maar in die passages weet de zangeres het interessant te houden. Zij voegt net dat beetje extra toe dat de band nodig heeft en hoewel af en toe een tikje iel, brengt de dame in kwestie het er in het algemeen zeker niet slecht vanaf.

De productie is van een goed niveau. Men is er in geslaagd de gelaagde muziek een warme relaxte sound meegegeven, waar de liefhebbers van een band als The Gathering vast van zullen smullen. De band doet het zeker niet slecht voor een eerste album en ik ben dan ook benieuwd of men volgende keer met nog meer interessante elementen op de proppen kan komen. Kleine kanttekening is namelijk dat men wel weet hoe er emotie moet worden overgebracht, maar dat uit zich nog niet helemaal in briljant geschreven songs. Maar uiteraard is daar voortaan groei in te verwachten.
Een prima album en dus is er naast de Paturain ook nog iets anders uit Frankrijk behoorlijk fijn.

Tracklist
1. Introspection
2. Mother
3. Somewhere In The Dark Rain
5. Can You?
6. Broken
7. It Says
8. Eclipse
9. To Dispel Inner Fears