Sommige hardrock en metal encyclopedieën starten hun verhaal niet met Black Sabbath, Deep Purple en Led Zeppelin, maar met Robert Johnson. Naar mijn mening volledig terecht want deze Amerikaanse bluesgitarist legde de basis voor harde gitaarrock. Meneer Johnson maakte tussen 1936 en 1937 enkele geniale duistere bluesrocksongs die nog steeds angstig overkomen. Deze gitarist werd ook bekend omdat hij voortdurend vertelde dat hij zijn ziel aan de duivel had verkocht om goed gitaar te kunnen spelen. Dat leverde hem een banvloek op van de kerk, maar in 1938 overleed de beste man al wegens een vergiftigde portie whiskey. Als er nu, zoveel jaren later, een band een album maakt met de titel Robert Johnson’s Tombstone ben ik direct geïnteresseerd.

Zeker als dat album is gemaakt door de rockband Thunder die vorig jaar met The Magnificent Seventh een schitterende plaat afleverde. Deze voormalige platvloerse hardrockband klinkt de laatste jaren opvallend eigenwijs, origineel en volwassen. En de nieuwe songs zijn zowaar nog een stukje beter. Het titelnummer is doorspekt met heerlijke blues en Dirty Dream is een pakkende rocksong zoals er nog maar weinig worden gemaakt. Ook het overige materiaal is weer piekfijn in orde en de heren doen echt waar ze zelf zin in hebben. Liefhebbers van gemakkelijke rockmuziek zullen misschien afhaken, maar iedereen die houdt van verfijnde hardrock met een twist en een aparte sound zullen intens genieten.

‘Allemaal goed en wel Kristof, maar met welke bands kan je dit nu vergelijken?’ Met geen enkele! En dat is anno 2006 een prachtprestatie. Ik ga maar stoppen met mijn hulde en een fles Bourbon openen. En leegdrinken tot op de bodem.

Tracklist:
1. Robert Johnson's Tombstone
2. Dirty Dream
3. A Million Faces
4. Don't Wanna Talk About Love
5. The Devil Made Me Do It
6. Last Man Standing
7. My Darkest Hour
8. Andy Warhol Said
9. What A Beautiful Day
10. It's All About You
11. Stubborn Kinda Love