Toen ik wat informatie zocht op internet over deze band kwam ik enkel terecht op health, medical en injuries websites. Charley Horse is namelijk de benaming van erge spasmen in de spieren. Wellicht hebben ze deze bandnaam gekozen omdat ze concertgangers met een energieke mix van rock-and-roll en psychobilly tot dansen én de bijhorende spierpijn aanzetten. Samengevat: goede bandnaam!

De biografie van deze band luidt weer lekker geloofwaardig. Zanger Sean Wheeler was vroeger een stripper én een uitbater van een serie van Elvis Carwash ketens. De gitaren worden mishandeld door Mister Pitstop Tragedy en Chopper Von Franklin wiens vader een bekende preker was. De staande bas wordt op een geile manier geplukt door de rondborstige Corey Parks (ex-Naschville Pusse en Die Hunns) en achter de drumkit zit een zekere Robert Shawn. Samengevat: een stelletje ongeregeld.

De tien liedjes zijn best vermakelijk en de echte vetkuiffan zal weer de tijd van zijn leven beleven. Maar als je het geheel eens kritisch onder de loep neemt, hoor je toch wel dat de band nog niet rijp is om door te breken naar de topdivisie van het genre. Het materiaal is voorspelbaar en te weinig spetterend, de geïnterneerde aparte geluiden en samples zijn vaak storend en het kwintet heeft niet echt een dodelijke kraker weten te schrijven. Ze missen dus nog het technische vernuft van Mad Sin, de presentatiekracht van The Horrorpops en de geschiftheid van Demented Are Go. Samengevat: een leuk tussendoortje van een potentieel sterke band.

Tracklist:
1. Bad Ass Dad
2. Backdown
3. Bodies Piled Up
4. Eastbound & Down
5. Tijuana
6. Trainwrecks Always Leave on Time
7. Got the Roscoe?
8. We All Fall Down
9. Cleopatra's Bed
10. Loco
11. Bad Ass Dad (Video)