Net als in het echte leven zijn eerste indrukken vaak doorslaggevend. Zo ook bij het reviewen van cd’tjes. Toen ik een envelop met een korte bio met daarin kreten als ‘This is probably one of the best obscure death metal records released since the mid nineties’ en ‘Death! Fucking! Metal!’, en een cd-r in een goedkoop papieren hoesje op mijn deurmat vond was dat zeker geen goede eerste indruk.

De muziek dan maar, ‘Epitome of Darkness’ is de debuut-, en tevens de laatste cd van deze zogenaamde Zweedse ‘masters of total death’ aangezien de band alweer gesplit is. Wat de reden van hun uiteengaan is weet ik niet maar eerlijk gezegd ben ik er totaal niet rouwig om. De 10 old school thrash/death nummers die op de luisteraar afgevuurd worden zijn namelijk verre van bijzonder en gaan het ene oor in en het andere oor weer uit. Werkelijk waar niets blijft hangen en op den duur begint het geheel als een lange ruis te klinken. Dat dit alles is voorzien van een behoorlijk underground jaren ’90 productie maakt het er niet beter op. Slecht gemusiceerd is dit niet maar het gebrek aan goed songmateriaal, dat waarschijnlijk in de door de bio aangehaalde jaren ’90 al achterhaald en middelmatig had geklonken, een matige productie en vage Slayeriaanse solo’s die te pas en te onpas uit de kast gesleept lijken te worden maken deze plaat tot een hele zware zit.

Misschien is dit album simpelweg niet voor mij bestemd. En vinden liefhebbers van oldschool thrash/death dit helemaal geweldig, ik kan hier eerlijk gezegd helemaal niets mee.

Tracklist:
1. Hungry are the Damned
2. Premature Burial
3. Voices of the Dead
4. Draped in Cerecloth
5. Spawn of Pure Malevolence
6. From Beyond the Grave
7. Sacred Blasphemy
8. Eating from a Coffin
9. Another Vision
10. Mutilated Remains