Enquête

Wat vind jij de beste metal- of rockcover van een ABBA-song?

Bang-A-Boomerang – Black-Ingvars
Dancing Queen – Diablo
Does Your Mother Know – Ash
Eagle – Rob Rock
Gimme! Gimme! Gimme! – Mägo De Oz
Gimme! Gimme! Gimme! – Sinergy
Gimme! Gimme! Gimme! – Tragedy
I'm A Marionette – Ghost
Knowing Me, Knowing You – MGT & Ville Valo
Lay All Your Love On Me – Amberian Dawn
Lay All Your Love On Me – Avantasia
Lay All Your Love On Me – Helloween
Mamma Mia – The Black (Sweden)
Money, Money, Money – At Vance
Money, Money, Money – Mental Crypt
Ring, Ring – Sator
S.O.S. – Fozzy
Summer Night City – Therion
Take A Chance On Me – The Black (Sweden)
The Winner Takes It All – At Vance
Voulez-Vous – Morgana Lefay
Waterloo – Black-Ingvars
Waterloo – Nation
When I Kissed The Teacher – Last Autumn's Dream
een andere ABBA-cover, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    1 december:
  • Insomnium en Omnium Gatherum
  • 2 december:
  • Árstíðir
  • Hällas en Gigatron2000
  • Insomnium en Omnium Gatherum
  • Sonata Arctica en Eleine
  • Wilson & Wakeman
  • 3 december:
  • Hangman's Chair
  • Heilung
  • 4 december:
  • Dool en Ggu:ll
  • Epica en Blackbriar
Geen concerten bekend voor 28-12-2021.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Bassem Deaibess (The Hourglass) - 44
  • Clevdh (Orakle) - 42
  • Daniel Botti (Node) - 43
  • Gylve "Fenriz" Nagell (Darkthrone) - 50
  • Jesper Strömblad (In Flames) - 49
  • Muhammed Suiçmez (Necrophagist) - 46
  • Sigurd "Satyr" Wongraven (Satyricon) - 46
  • Steve Smyth (Nevermore) - 51
Review

Wheel - Resident Human
Jaar van release: 2021
Label: OMN Label Services

Wheel - Resident Human

Begin vorig jaar tourde Wheel voor het eerst als headliner door Europa. De Finse formatie met de Engelse frontman deed daarbij onder meer Metropool in Hengelo aan. Daar bleek de ritmisch sterke muziek van het kwartet nog meer indruk te maken dan op het debuutalbum Moving Backwards (2019). Destijds werden er nog geen tracks van de opvolger Resident Human gespeeld.

Voor die tweede full-length hadden de heren meer tijd, en die hebben ze genomen. De nieuwe collectie songs is technischer en dynamischer. Dat blijkt al direct uit de meer dan twaalf minuten durende opener Dissipating, die alle kanten van de muziek belicht. Om een idee te geven hoe het klinkt: Zet bandleden van Karnivool, The Mars Volta en Tool bij elkaar en je krijgt een mix van rock, psychedelische en progressieve elementen en metalgrooves.

Wheel maakt het de luisteraar niet makkelijk. De groep speelt met de aandachtspanne. In Dissipating lukt dat uitstekend. Het nummer begint met kalm getokkel voordat een prominente baslijn, de drums en zang invallen. Trapsgewijs wordt deze openingstrack steviger en pas na acht minuten volgt een climax, die nog wat overtuigender had mogen knallen. Het compactere Movement is vanaf het begin stevig en toont Wheel op zijn meest technisch. Complimenten zijn daarbij met name op zijn plaats voor de ritmesectie, die terecht veel ruimte krijgt.

Toch is de bedenker van de muziek geen drummer, maar een zanger/gitarist. James Lascelles kreeg vorig jaar te maken met een burn-out, maar herstelde en groef dieper om met betekenisvolle muziek en diepgaandere teksten dan voorheen te kunnen presenteren. Hij bespreekt het gedrag van mensen en laat zich daarbij onder meer inspireren door Hyperion Cantos, de sciencefictionroman van Dan Simmons. Zijn zang is in een paar jaar tijd flink verbeterd. Dat hoor je onder meer in de rustige stukken, die er vaker zijn dan op het debuut. Neem bijvoorbeeld Fugue, dat een heerlijk relaxte vibe heeft.

De wisseling van kalme, dreigende en stevige passages werkt versterkend. Met name in de lange tracks (naast Dissipating zijn dat Hyperion en het hypnotiserende titelnummer) is die variatie goed uitgewerkt. Het zijn dan ook de sterkste composities, waarin Wheel al zijn kwaliteiten op intrigerende manier laat horen. Luister eens naar Hyperion, met zijn memorabele, psychedelische gitaarspel in het refrein, het basspel in de opbouw, het zeer uiteenlopende drumwerk en de verschillende zangtechnieken. De meeste punten gaan daarbij naar de ritmesectie.

Wheel maakte een paar jaar geleden al een positieve indruk met het debuut en overtreft zichzelf met de opvolger. Waar Moving Backwards het meer moet hebben van momenten (de fantastische openingsriff van Vultures bijvoorbeeld) en een betere productie had verdiend, is Resident Human volwassener, technisch en productioneel beter en weet het album over de hele speelduur de aandacht beter vast te houden. Dat doet het internationale collectief met een ademende en ritmisch interessante collectie songs. Het is te hopen dat we weer eens mogen gaan genieten van livemuziek, want dit soort releases heeft live nog meer impact dan op plaat.

Tracklist:
1. Dissipating
2. Movement
3. Ascend
4. Hyperion
5. Fugue
6. Resident Human
7. Old Earth

Score: 83 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 25 maart 2021

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2021 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.