Bospop Dynamo Metalfest 2026
Enquête

Wat is jouw favoriete deathcore-album?

After The Burial - Rareform
All Shall Perish - The Price Of Existence
Born Of Osiris - The Discovery
Bring Me The Horizon - Count Your Blessings
Carnifex - Dead In My Arms
Despised Icon - The Ills Of Modern Man
Distant - Heritage
Fit For An Autopsy - Oh What The Future Holds
Humanity's Last Breath - Ashen
Job For A Cowboy - Doom
Lorna Shore - Pain Remains
Make Them Suffer - Neverbloom
Shadow Of Intent - Melancholy
Signs Of The Swarm - The Disfigurement Of Existence
Slaughter To Prevail - Kostolom
Suicide Silence - The Cleansing
The Acacia Strain - You Are Safe From God Here
The Faceless - Akeldama
The Red Chord - Fused Together In Revolving Doors
Thy Art Is Murder - Hate
Veil Of Maya - The Common Man's Collapse
Whitechapel - Hymns In Dissonance
Winds Of Plague - Decimate The Weak
Within The Ruins - Phenomena
een ander deathcore-album, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    19 april:
  • Dogma
  • Mariana's Rest, Aeonian Sorrow, Ceremony en Wooden Veins
  • Roadburn festival
  • 23 april:
  • Masterplan
  • Parkour, Vidarr en Waxing Crescent
  • 24 april:
  • Blaze Bayley
  • Cardiac Arrest, Cadaveric Incubation, Warp Chamber en Degraved
  • Iotunn, In Vain en Nephylim
  • Joe Bonamassa
  • Karnivool en Intervals
  • Masterplan
  • Monkey3 en Mars Red Sky
  • Smash Into Pieces, Enemy Inside en Dark Divine
  • Suicidal Angels en Warsenal
  • Undergang en Corpus Offal
  • 25 april:
  • Masterplan en Angelic Forces
  • Officiële opening Baroeg
  • Player en Anger Machine
  • Sanctuary en Martyr
  • Wytch Hazel en Phantom Spell
Geen concerten bekend voor 19-05-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Benoȋt David (Yes) - 60
  • Bob Rock (producent) - 72
  • Eddie Kramer (producent) - 84
  • Hux Nettermalm (Ghost) - 55
  • Markus Eurén (Moonsorrow) - 48
  • Ruud Jolie (Within Temptation) - 50
  • Tommy Kiefer (Krokus)† - 74
  • Tony Martin (Black Sabbath) - 69

Vandaag overleden:
  • Bryan Ottoson (American Head Charge) - 2005
  • Dan "Cernunnos" Vandenplas (Enthroned) - 1997
  • Rob Clayton (Hallows Eve) - 1992
Review

Vanishing Signs - Vanishing Signs
Jaar van release: 2019
Label: Eigen Beheer
Vanishing Signs - Vanishing Signs
Eindelijk is het ervan gekomen: het rockproject waaraan Neil Otupacca jaren heeft gewerkt met veel verschillende muzikanten. De toetsenist, die je wellicht kent van zijn periode met de Zwitserse rockband Gotthard (1992-2003), bleef zoeken naar een geschikte vocalist(e) en kwam op een dag een videoclip tegen van Dilana Smith. Haar stem is wat de Siciliaan zocht en zodoende ligt het debuutalbum van Vanishing Signs in de winkels.

Vanishing Signs is een verzameling rocktracks in het straatje van Dio, Led Zeppelin, Deep Purple en Whitesnake. De songs hebben veel power en bevatten veel bijdragen op hammondorgel. Ook het basgeluid van N I c Angileri treedt regelmatig op de voorgrond, zoals in de cover House Of The Rising Sun, waarin hij soleert. Het is slechts één voorbeeld van vele waaraan je kunt horen dat er goede en geïnspireerde muzikanten aan het werk zijn.

De Zuid-Afrikaanse zangeres Dilana Smith, die in Nederland woont, is eveneens één van de smaakmakers op deze plaat. De beste visitekaartjes zijn The Right Time, No Regrets en Too Far From Never. Ze komt met veel memorabele refreinen. Haar zang is doorgaans stoer, krachtig en rauw, maar in That Ship Has Sailed laat ze haar melodieuze stem gelden en in Too Far From Never toont ze samen met Maggy Luyten de blues en soul machtig te zijn.

Vanishing Signs is evenwel een teamprestatie. Hoewel iedere muzikant de ruimte krijgt om te soleren, draait het om de liedjes zelf. Daarbinnen pakt iedereen zijn rol goed op. De songs ademen een live-gevoel, alsof je erbij bent in een klein zaaltje. Om dat kracht bij te zetten, eindigt de prima opener The Right Time, die wel iets heeft van een ruigere versie van Nobody’s Wife van Anouk, met “Thank you, good night!”

Elk nummer heeft een eigen vibe. Zo is Tripping The Light lekker uptempo en Heavy Hammond een zware, trage rocker met een overtuigende Marcello Vieira op zang. Het titelnummer is een bombastische track dankzij symfonische keyboardpartijen en That Ship Has Sailed is de meest melodieuze track. Die variatie zorgt ervoor dat je je niet snel verveelt.

Aan de covers en de wisseling van vocalisten kun je horen dat het een project is. Het is dan ook behoorlijk wennen om de in 2010 overleden Steve Lee opeens te horen zingen. Neil en Steve zaten beiden ooit samen in Forsale. De cover van Rollin’ On is een eerbetoon aan Lee, maar voelt niet op zijn plaats op deze release omdat deze flink afwijkt van de rest van het songmateriaal. Ook de cover van House Of The Rising Sun kan op gemengde reacties rekenen. Enerzijds is er beslist een eigen touch aan gegeven, anderzijds is het een wat overbodige interpretatie die niet veel toevoegt.

Verder valt er weinig te mopperen. Verwacht geen baanbrekende songs, maar nummers die lekker wegluisteren en een gemotiveerde groep kundige muzikanten laten horen. Het speelplezier spat ervan af. Er zit voldoende afwisseling in het songmateriaal. Bovendien scoren de mix van Paul Lani en de master van Andrea Bernardi een dikke voldoende. Het ene nummer is net iets beter dan het andere, maar over het algemeen overheerst tevredenheid.

Tracklist:
1. The Right Time
2. Tripping The Light
3. House Of The Rising Sun (The Animals-cover)
4. No Regrets
5. Heavy Hammond
6. Vanishing Signs
7. That Ship Has Sailed
8. Rollin’ On (Forsale-cover)
9. Too Far From Never

Score: 78 / 100

Reviewer: Jeffrey
Toegevoegd: 10 juli 2019

Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.