Into The Grave 2026
Enquête

Als je nu terugkijkt op de muziek van 2006, want vind jij dan het gaafste studio-album uit dat jaar?

Agalloch - Ashes Against The Grain
Amon Amarth - With Oden On Our Side
Celtic Frost - Monotheist
Delain - Lucidity
Dragonforce - Inhuman Rampage
Eluveitie - Spirit
Enslaved - Ruun
Hatebreed - Supremacy
In Flames - Come Clarity
Insomnium - Above The Weeping World
Iron Maiden - A Matter Of Life And Death
Killswitch Engage - As Daylight Dies
Lamb Of God - Sacrament
Legion Of The Damned - Malevolent Rapture
Mastodon - Blood Mountain
Motörhead - Kiss Of Death
My Dying Bride - A Line Of Deathless Kings
Sabaton - Attero Dominatus
Satyricon - Now, Diabolical
Slayer - Christ Illusion
Stone Sour - Come What(ever) May
Tool - 10,000 Days
Trivium - The Crusade
Wolfmother - Wolfmother
een andere studio-cd uit 2006, namelijk:

[ Uitslag | Enquêtes ]

    13 juni:
  • Cro-Mags
  • Evergrey
  • Hulder en Asgrauw
  • Into The Grave
  • Plaguefest 14
  • RVH Project
  • The Motherz
  • Vicious Rumors en Thorium
  • ZappenDuster Festival 2026
  • 14 juni:
  • Agent Steel
  • Cro-Mags
  • Into The Grave
  • Sugar
  • 15 juni:
  • Possesssed en Sinsaenum
  • Sugar
  • 16 juni:
  • Knocked Loose en State Power
  • Possesssed en Sinsaenum
  • 17 juni:
  • Blood Incantation en Neptunian Maximalism
  • Cradle Of Filfth
  • Escuela Grind
  • Hulder
  • Snot, Doodseskader en 3 Eyed Kids
  • 18 juni:
  • Escuela Grind
  • Graspop Metal Meeting
  • Guns n' Roses
  • Kylesa
  • Sólstafir, Oranssi Pazuzu en Hulder
  • The Heavy Eyes
  • Venom Inc. en Torture Squad
  • 19 juni:
  • Graspop Metal Meeting
  • Guitar Wolf en The Etters
  • Kylesa
  • Ok Goodnight, Benthos en Ursa
  • The Exploited
Geen concerten bekend voor 13-07-2026.
Kalender
Vandaag jarig:
  • Antonio Agate (Secret Sphere) - 47
  • Jan Rechberger (Amorphis) - 52
  • Paul Van Bruystegem (Triggerfinger)† - 67
  • Robbie Merrill (Godsmack) - 63
  • Tom Duffy (technicus)† - 80
  • Ville Laihiala (Poisonblack) - 53
Review

W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Jaar van release: 2004
Label: Noise Records
W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Al een jaar of twintig timmert Blackie Lawless met zijn band W.A.S.P. aan de weg, en elke paar jaar komt er weer een album van ze uit. Twee jaar terug nog kwam het niet onaardige Dying For The World uit, en 2004 brengt voor W.A.S.P. niet één, maar twee nieuwe albums (tenminste, dat is de planning). Nu is er The Neon God part 1: The Rise, en later dit jaar moet deel 2 van het verhaal uitkomen.

W.A.S.P. heeft in haar verleden al eens een conceptalbum opgenomen: The Crimson Idol. Net als op dat album begint The Rise ook met een Overture. De gelijkenissen houden daar niet op, want ook qua sound lijkt het er erg op (wat niet zo gek is, het betreft immers dezelfde band). Muzikaal gezien is het een echt W.A.S.P. album, met een vette gitaarsound in meerdere lagen, en de wat rauwe stem van Blackie er overheen. Lekkere heavy metal dus. De nummers zitten degelijk in elkaar, zoals op de laatste paar albums van de band gelukkig vaker het geval geweest is. De lekkere rockers als X.T.C. Riders en het uitstekende Sister Sadie (And The Black Habits) worden afgewisseld met een mooie ballad als Someone To Love Me, waarmee de schijf goed in balans is.

Qua verhaal verschilt The Neon God wel van The Crimson Idol, maar is te complex om even in een paar zinnen te vertellen (en te lang voor 1 album, vandaar dat het er 2 worden). Het minpunt hier aan is dat uit alleen de songs het verhaal zelf ook niet compleet duidelijk is, en er nog een paar pagina's tekst nodig zijn om de achtergrond te vertellen. Hier had The Crimson Idol ook wat last van, maar bij The Neon God is het nog iets erger. Toch weet W.A.S.P. een interessant verhaal neer te zetten over een wees die over wat speciale krachten lijkt te bezitten, en daardoor een cult-aanhang krijgt. Ik ben benieuwd hoe het afloopt.

Ondanks dat de nummers erg goed in elkaar steken en ook het verhaal interessant is zijn er toch wat minpuntjes aan het album. Er zitten een paar irritante korte nummers op, die eigenlijk niets anders doen dan de titel van het nummer herhalen (Me & The Devil en Why Am I Nothing). Qua productie kon het iets beter. De gitaren klinken soms wat troebel, maar vooral de drums klinken nogal dof. Hopelijk laat Blackie z'n oren wat uitspuiten voor deel 2.

Na vele jaren dienst blijkt W.A.S.P. nog altijd relevant te zijn in de hedendaagse heavy metal, want met The Neon God part 1: The Rise heeft de band een erg goed album afgeleverd. Hopelijk stelt deel 2 ook niet teleur.

Tracklist:
1. Overture
2. Why Am I Here
3. Wishing Well
4. Sister Sadie (And the Black Habits)
5. The Rise
6. Why Am I Nothing
7. Asylum #9
8. The Red Room of the Rising Sun
9. What I’ll Never Find
10. Someone To Love Me
11. X.T.C. Riders
12. Me & the Devil
13. Running Man
14. The Raging Storm

Score: 85 / 100

Reviewer: Tonnie
Toegevoegd: 22 april 2004

Meer W.A.S.P.:

W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Reactie van seborik op 10-12-2004 om 19:41u
Score: 85 / 100

Samenhangender dan deel 2 en daardoor stukken beter. Echt weer een goede plaat van WASP. Welcome to the asylum. 8-)

W.A.S.P. - The Neon God part 1: The Rise
Reactie van Pascal op 08-10-2014 om 00:10u
Score: 80 / 100

Heerlijke WASP-plaat, minder dan The crimson Idol en headless children, maar beter dan de rest!

Dynamo Metalfest 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.