Het Deense Vola verraste begin 2015 vriend en vijand met het debuutalbum Inmazes. De jonge Denen smeedden een uniek en fris amalgaam van prog, djent, synthpop en elektronische muziek en veroverden en passant menig proghart. Gelukkig heeft de band geen knieval voor commercie gemaakt. Nee, de heren zijn gewoon flink gaan touren om ervaring op te doen. Ervaring die ze overduidelijk meegenomen hebben naar deze nieuwe plaat: Applause Of A Distant Crowd.
Wie de band de laatste jaren ergens heeft zien optreden, zal ongetwijfeld al eerder kennis hebben gemaakt met een of twee nummers: Ghosts en Smartfriends stonden meermaals op de setlist en zijn bovendien als single gereleased en beschikbaar op YouTube. Ze karakteriseren de typische stijl van Vola: dikke baslijnen, experimenteel, poppy, muzikaal verantwoord en gevrijwaard van genregrenzen.
Vanaf 12 oktober zijn de andere tracks ook beschikbaar en ligt het album in de schappen. Dat is weliswaar een week na het optreden op Euroblast, maar men kan er donder op zeggen dat dat optreden de aftrap van de campagne voor deze schijf zal zijn. Waar anders treft men zoveel publiek dat houdt van dit soort muziek?
Wat heeft de band sinds Inmazes dan geleerd? Vola is gegroeid. Applause Of A Distant Crowd is volwassener. Het album ademt meer. Het debuut was een stuk hoekiger, maar dit album vloeit meer. Muzikale uitspattingen krijgen de ruimte. De ruimte om volledig tot ontplooiing te komen. Polyritmische, djenty progriffs laten de luisteraar zoeken naar bedoeling en richting. Maar de moeilijk kijkende Meshuggahgezichten worden weldra vakkundig opgevangen door de geruststellende, kenmerkende stem van Asger Mygind. Hij neemt u bij de hand en manoeuvreert u feilloos naar veiliger oorden. Maar dan moet u het zelf weer uitzoeken.
Neem nou die openingsriff van Alien Shivers. Die is toch wel even behoorlijk in your face. Verontrustende 'vreemde rillingen', doen de titel eer aan. Die heftige bas en dito elektronica vloeien weliswaar prachtig samen, maar het is toch wel even zoeken: Waar gaan we nu weer heen?!, hoor ik u denken. Maar dan is daar Asger. Met zijn kopstem dwingt hij de elektronica naar de achtergrond en begeleidt u netjes naar de volgende riff waar alle instrumenten weer samenkomen. En zo houdt de band de muziek telkens spannend zonder totaal over de top te gaan. Tijdig wordt u weer met beide benen op de grond gezet en is er even ruimte om op adem te komen voor de volgende riff.
De productie doet wat dat betreft ook een duit in het zakje, want hier krijgen de instrumenten eveneens precies de ruimte die ze nodig hebben. Alles klinkt glashelder zodat alle elementen onderscheiden kunnen worden. Het valt te beargumenteren dat de sound wellicht iets te clean is, maar dat is meer een kwestie van smaak dan steekhoudend commentaar. Gezien hun livereputatie, breien ze dit op het podium wel weer recht.
Het enige smetje is wellicht het gebrek aan grunts. Of dat nou een bewuste keuze is geweest of dat het er gewoon niet van kwam, maakt eigenlijk niet uit. Live zullen de mannen vast Starburn en Stray The Skies spelen.
Aankomend bij het laatste nummer Green Screen Mother heeft u waarschijnlijk wel een idee wat u kunt verwachten. Als u Inmazes kent, zult u tegelijkertijd niet verbaasd zijn dat ook Applause Of A Distant Crowd afsluit met een dissonante track. En ja hoor...
Omdat er niks mis is met een goede cliffhanger, ga ik lekker niks verklappen. U moet deze plaat zelf gewoon maar kopen en beluisteren. U moet zelf ontdekken wat de heren voor u kunnen betekenen. Stelt u zich open voor iets nieuws. Laat u verrassen en meevoeren.
Deze plaat is gewoon een heerlijke toevoeging aan het toch al zo bijzondere smaakpalet van deze Deense fijnproevers. Meer variatie binnen het thema, zonder gebonden te zijn aan traditionele thema's. Vola toont met deze plaat aan dat het tegelijkertijd herkenbaar en vernieuwend kan klinken. Heerlijk. Euroblast, maak uw borst maar nat!
Tracklist:
1. We Are Thin Air
2. Ghosts
3. Smartfriend
4. Ruby Pool
5. Alien Shivers
6. Vertigo
7. Still
8. Applause Of A Distant Crowd
9. Whaler
10. Green Screen Mother
