In 2016 kwam de gelijknamige ep van Gaerea op de markt. Deze release werd in de blackmetalunderground bijna universeel geprezen en de band had meteen een naamsbekendheid opgebouwd. Dit jaar brengt de groep de eerste langspeler, Unsettling Whispers, uit. Het is dan natuurlijk altijd de vraag of het een band lukt de kwaliteit van het eerste werk te evenaren. Om maar vast het tipje van de sluier op te lichten: dat is zeker gelukt. De groep heeft zelfs een betere plaat af weten te leveren.

De intro van openingsnummer Svn representeert de albumtitel perfect. Het nummer begint met minimalistische, dreigende muziek, waar de zanger de depressieve teksten overheen fluistert. Dit bouwt in de loop van meerdere minuten steeds meer op naar een explosie van pure moderne black metal. Absent gaat verder waar Svn stopt. Een hele nare, gutteral stem brult over goede, afwisselende blackmetalriffs en agressieve, snelle drumpartijen. Whispers begint met een gitaarriff die een beetje aan Behemoth doet denken, waarna het nummer overgaat in black metal met invloeden van doom en post-hardcore.

Het album gaat vooral heel agressief verder, maar er is ook duidelijk veel emotie te horen. Vooral in de stem, die afwisselt tussen getergd gekrijs en diep gebrul. Een goed voorbeeld van deze afwisseling is Cycle Of Decay, waarin verschillende stemmen door elkaar heen te horen zijn. De instrumenten ondersteunen dit goed. De gitaarpartijen zijn duidelijk geïnspireerd door klassieke black metal, maar er zijn ook genoeg andere invloeden te horen, zonder de klassieke sound te verliezen. Hier en daar zijn knipogen naar sludge en, zoals eerdergenoemd, doom en (post-)hardcore terug te horen. De drummer snapt ook goed wat er nodig is in de muziek. Terwijl hij vooral heel snel drumt, komt hij niet echt op de voorgrond. Hij wisselt af waar nodig en stemt dit goed af op de gitaarpartijen. Zo vormt hij een goede ruggengraat voor de muziek, zonder dat hij heel erg opvalt.

In black metal gaat het vaak over satanisme of paganisme en over wat voor een plaag de mensheid wel niet is. Gaerea’s teksten zouden echter zo van een depressive suicidal blackmetalband als Thy Light of Totalselfhatred kunnen komen. Maar de muziek klinkt helemaal niet zo. Hoewel wanhoop zeker doorklinkt in de muziek, is het vooral agressie die de overhand heeft. Svn en Catharsis hebben wat rustigere intro’s, maar verder is het vooral pure, zwarte woede die je krijgt voorgeschoteld.

Gaerea heeft met Unsettling Whispers een zeer goede debuut-cd afgeleverd. Ik raad blackmetalfans van alle subgenres dan ook aan deze plaat een keer te beluisteren, mits je niet afknapt op de moderne productie. De kwaliteit die de heren afleveren, toont aan dat er heel veel talent schuilgaat achter deze band, zeker als je beseft dat die nog maar twee jaar geleden is opgericht. Ik ben heel erg benieuwd hoever Gaerea gaat komen, want het zou heel goed een van de hedendaagse vaandeldragers van het genre kunnen worden.

Tracklist:
1. Svn
2. Absent
3. Whispers
4. Lifeless Immortality
5. Extension To Nothingness
6. Cycle Of Decay
7. Catharsis