Deze plaat bevat weliswaar nog steeds veel power metal à la Ensiferum, maar pakt een stuk folkgerichter, gelaagder en cinematischer uit dan zijn voorgangers. Dat levert een rijk geheel op dat de nodige luisterbeurten nodig heeft om in te zinken. De gitaarpartijen zijn wat meer op de achtergrond komen te staan in de ‘dwarven metal’. Ze zorgen nog wel voor een metaltouch, maar de keyboards, de drums en de zang staan prominent in de heldere en gelaagde, bijzondere mix van Simone Mularoni (DMG, Ancient Bards, Secret Sphere), waarin soms de samenhang ontbreekt, maar op andere momenten juist aanwezig is.
Meerdere nummers zijn na een paar luisterbeurten aanstekelijk. To Erebor blijft zelfs al na één keer beluisteren hangen. De muziek is niet vernieuwend, maar dat hoeft niet storend te zijn. Het gitaarwerk is veelal onopvallend, op de Meshuggah-riff in Dance Of Stone na. Het is vooral het folky aspect dat tot tevredenheid stemt. Vocaal is het in orde, al begint The Returning Race niet heel overtuigend, mede dankzij het Italiaanse accent. De samenzang komt wel goed uit de verf en die zorgt voor memorabele momenten, zoals in The Wolves’ Call. De Keltische invloeden zijn mooi verwerkt en ondanks dat Wind Rose spiekt bij Wintersun, Turisas en Twilight Force, hebben de songs ook iets eigens door het filmische, Keltische aspect.
Afwisseling is er voldoende. Zo bevat The Returning Race akoestische gitaren en is Dance Of Fire een zeer prettige, cinematische opener. The Animist is een wat overbodig, kort intermezzo. Verrassend zijn de blasts in de powermetaltrack Fallen Timbers, waar ook accordeon- en paukenspel in opgenomen is. Zo blijft de release interessant van begin tot einde. Er is geen concept, al worden de teksten verteld vanuit het gezichtspunt van stenen, die door de eeuwen heen verschillende gebeurtenissen beschrijven.
Stonehymn is beslist een stap voorwaarts voor de Italianen. Er zit meer diepte in de sound en het geheel is beter uitgewerkt. Er zit hoorbaar veel werk in. Dat het gitaargeluid wat meer op de achtergrond is komen te staan, zal niet iedereen aanspreken. Het zorgt er wel voor dat de samenzang, het sterkste element, meer naar voren komt. Francesco Cavalieri is er zangtechnisch op vooruitgegaan, al zijn er nog steeds wel een paar zwakkere momenten te noteren. De samenzang en hoe deze geïntegreerd is met de orkestraties verdient een compliment. Vanwege de gelaagdheid en lengte van de tracks moet je deze plaat wel meerdere keren beluisteren om een goed oordeel te kunnen vormen. Deze release maakt in ieder geval dat je uitkijkt naar het optreden op Brainstorm Festival.
Tracklist:
1. Distant Battlefields
2. Dance Of Fire
3. Under The Stone
4. To Erebor
5. The Returning Race
6. The Animist
7. The Wolves’ Call
8. Fallen Timbers
9. The Eyes Of The Mountain
.jpg){kind=small}
