-
20 november:
- Accept, Dynazty en Tailgunner
- Atrophy & Confess
- Bees Made Honey In The Vein Tree en Hidden Since The Foundation Of The World
- Fleshcrawl, Avulsed en Violentor
- Iron Jinn en Temple Fang 21 november:
- Accept, Dynazty en Tailgunner
- Bees Made Honey In The Vein Tree, Hidden Since The Foundation Of The World en We Are The Harvest
- Chelsea Wolfe en A.A. Williams
- I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
- Tusky en Rats And Daggers 22 november:
- I Am Morbid, Atheist, Cancer en Narcotic Wasteland
- Iron Jinn en Temple Fang
- Juneau & Traanbaard
- Pro-Pain, Spear en Schizm 23 november:
- Long Distance Calling
- Moral Law, Rising Risk en Spear 24 november:
- Imperial Triumphant en Knoll 25 november:
- Anna KiaRa en Piano Black
- Coilguns 26 november:
- Farer, Crashing en Hidden Since The Foundation Of The World
- Sace6
- Sugar Spine en Braces
- The Ruins Of Beverast en Imha Tarikat en Esoteric
- Andy Kuntz (Abydos) - 64
- Antto Einari Melasniemi (HIM) - 51
- Daniel Svensson (In Flames) - 49
- Davide Pesola (Klimt 1918) - 48
- Hayashi Yoshiki (X Japan) - 61
- Joey Zampella (Life Of Agony) - 55
- Michael "Mike D" Diamond (Beastie Boys) - 61
- Oliver Sykes (Bring Me The Horizon) - 40
- Thomas Petersson (Tiamat) - 54
- Andy Paley (The Paley Brothers) - 2024
- Mike Pinera (Blues Image) - 2024
- Robin Miller (King Crimson) - 2014
Op 11 mei komt het nieuwe album van End Of The Dream uit en twee dagen later is de cd-presentatie in Willem Twee te Den Bosch. Een select gezelschap is echter op 1 april in de studio in Kaatsheuvel al getuige van de luistersessie van de band rond zangeres Micky Huijsmans. Met spanning en vertrouwen kijken we ernaar uit om Until You Break te horen.

Nadat iedereen, waaronder een paar Oost-Duitse dames, met een hapje en een drankje is verwelkomd, krijgt het gezelschap uitleg over het proces van totstandkoming van Until You Break. Net als bij het debuut All I Am is de opvolger geproduceerd door Joost van den Broek en geschreven door gitarist/toetsenist Armen Shamelian. Dit keer heeft Joost in een veel vroeger stadium al contact gehad met Armen en vonden alle opnames plaats in Sandlane Recording Facilities. Bij het debuut zijn alleen de drums daar opgenomen en de rest in de slaapkamer van Armen. Er is een groter budget tegenaan gegooid en dat levert meer controle over de sound op en meer emotie. Het debuut is wat dat betreft strakker en wat clinisch. Armen vertelt dat hij een jaar lang aan Until You Break heeft gewerkt en ook veel bij Micky thuis heeft gezeten om aan de songs te werken.
Vervolgens stijgt de spanning in de kleine kamer, want de luistersessie gaat van start. Wat direct opvalt, is dat het album sterk start met het titelnummer. Het is een toegankelijke track, een "modern take on female fronted metal". Who Do You Think You Are volgt in het zelfde tempo. Het tweede deel van het nummer maakt middels zijn gelaagdheid het nummer interessanter en over interessant gesproken: Erase Me laat een andere kant horen en bevat experimenten met elektronica, een progressief stuk en je kunt duidelijk horen dat het drumwerk interessanter is dan op het debuut.
Na een drietal nummers is er steeds even een pauze voor de luisteraars. De bandleden spreken de aanwezigen kort toe over de nummers. Zo is Wakeless het eerste nummer dat voor de nieuwe plaat is geschreven. Deze toegankelijke track is ook al live ten gehore gebracht. Het is dan ook het nummer dat het dichtst in de buurt komt van het vorige album. The Heart Is Mine laat juist een ander geluid horen: groovy, djenty, met een Delain-twist en ook hier weer de onderscheidende bijdrage op drums. Het gemiddelde tempo ligt overigens wat hoger dan op het debuut. Waar de meeste nummers in vierkwartsmaat zijn gespeeld, is het aanvankelijk semi-akoestische I Am Nothing in driekwartsmaat, deels te vergelijken met Beautiful Lies van Beyond The Black. Het nummer is mooi opgebouwd en werkt toe naar een mooie, gelaagde climax met een prachtige solo aan het einde die uiteindelijk samengaat met de zang van Micky. De zangeres laat horen gegroeid te zijn ten opzichte van All I Am. Ze zingt krachtiger en er zit meer dynamiek in haar performance.
Defile is de eerste single van het album. Er is een lyricvideo voor gemaakt, welke we recentelijk hebben gedeeld. Het is een ideale livetrack die veel power heeft. Het gitaargeluid treedt hier op de voorgrond. De solo verraadt de voorliefde voor klassieke muziek van de componist. From The Sky en In My Hands zijn beide symfonische tracks met catchy refreinen en sterke melodieën. Eerstgenoemde is na de eerste luisterbeurt met zijn tempowisseling en solo net wat interessanter dan de track die erop volgt. Opvallend over de hele line is dat het geheel veel professioneler is opgenomen en geproduceerd. Er zit meer diepte in het geluid. Zowel de instrumentatie als de zang profiteren hiervan. Het geheel is bombastischer en voller.
De laatste twee tracks zijn een vak apart. Waar je als luisteraar tot dan toe hebt geconstateerd dat het proggy aspect vooral is geïntegreerd in de songs, komt het hier echt tot leven en voert het de boventoon. Aan het einde van de afsluiter speelt Armen een stuk op piano van Chopin, voor hem een belangrijke inspiratiebron.
Na een pauze verhuist het gezelschap naar een andere kamer voor de lyric-video van Defile en daarna de videoclip van Until You Break. Met name laatstgenoemde is uiteraard interessant. Het is een verzorgde video waarin alle bandleden goed in beeld komen. Opvallend zijn het drumstel met bandlogo en de nieuwe zevensnarige gitaren. Na afloop is er tijd om de band te fotograferen en is er gelegenheid voor interviews. End Of The Dream mag beslist trots zijn op de geboekte vooruitgang. Het is uiteraard moeilijk om al na een luistersessie conclusies te gaan verbinden aan het album, anders dan ze hierboven genoemd zijn in termen van productie en stijl. Daarvoor zijn meerdere luisterbeurten nodig. Een review van het album volgt dan ook pas over ongeveer een viertal weken. De 'luistermiddag' was in ieder geval gezellig, goed verzorgd en beslist voor herhaling vatbaar voor toekomstige releases.
-
20 november:
- Ankor - I See Red
- Any Given Sin - Until We Disappear
- Apotheus - The Complex Permutation
- Berlial - Des Crevettes Sans Tête
- Black Pegasus - Noctis Monstrum
- Bonjour Tristesse - Disaster Triumphant
- Cave Moth - Useless Spawn, Sapient Husk (EP)
- Chants - Echoes
- DOMKRAFT - Night Songs
- Dothe - Dothe
- Down - Volume V
- Eyes of Agony - When They Return
- Girish And The Chronicles - Disintegrate
- Golgothan Remains - Born From Darkness Absolute
- Grey Sky Bleed - Only Dust You Are
- Grymheart - Wake Not The Beast
- Herba Mate - Bolide I & II
- In:tides - In:tides
- Jupiter Cyclops - One Eye Opens
- Lars Eric Mattsson - Spiriting
- Maceration - Mercy To The Miserable
- Obsidian Church - Stonebound
- OmegaShift - The Burden of Storms
- Pekka Laine - Pekka Laine & The Enchanted in Astral Mood
- Psychoparalysis - Spectrum of Suffering
- Ravenswarm - Echoes of Ruin
- Replicant / Elitist - Indomitable Hostility
- SACCAGE - Chronophage
- Saraksh - Abiram
- Sick Saints - BrutalGlam
- Sickwood - May the Surface Be Condemned
- Somn - Consecration
- Strange Horizon - The Plague Is Watching
- Suicide Silence - Graceless
- The Foreshadowing - Ozymandias
- Thy Catafalque - XIII: Sárga erdő
- Trivium - Crown In The Grave
- Vulkan Grit - Godslaying Arcane Panoply
- Wolf - Hour of the Wolf 23 november:
- Burnt Witch - Burnt Witch 24 november:
- Calvary / Veins Like Vines - (split)
- Deliquesce - (dis)harmony
- Deliquesce - (dis)harmony (EP)
- Oerheks - De Stroom 25 november:
- Blasphemaniac - Ataque Diabólico a Sacralidade Brasileira
Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.


