Voordat het zover is, wordt er in verband met Dodenherdenking twee minuten stilte in acht genomen. Met veel respect, terwijl de concertgangers in de rij staan bij de garderobe, de lange rij voor de merchandise of op de trap naar Ronda. Daarna stroomt de zaal snel vol en staan de bandleden van Minami Deutsch al te soundchecken. De Japanse krautrockers brengen de bezoekers al snel in trance met het repetitieve Futsu Ni Ikirenai, waarvan de baslijn hypnotiseert en de gitaristen – met voor zich een flinke hoeveelheid effectenpedalen – samen met de zang een psychedelische touch toevoegen. Het is heerlijk meewiegen en wegdromen met de relaxte klanken. Dat geldt ook voor het minimalistische Can’t Get There. Live maakt de groep veel meer indruk dan op plaat, waarbij ten opzichte van de albums meer gespeeld wordt met spanningsopbouw door het tempo te verhogen of verlagen. De vier heren gaan lekker op in de muziek en eindigen sterk met I’ve Seen An Ufo, waarvan de stevige climax veel overtuigingskracht heeft. Het luide applaus en gejuich na afloop is dan ook terecht. Minami Deutsch warmt de zaal op met een prima optreden.

Het draait voor velen echter maar om één band vanavond en dat is Blood Incantation. Voorafgaand aan het optreden vliegen de tourshirts als warme broodjes over de toonbank bij de merchandiseruimte. Voordat de eerste noot gespeeld is, worden de soundcheckende bandleden al als helden onthaald. Men heeft er het volste vertrouwen in dat de Amerikanen live net zoveel indruk gaan maken als op het album dat bij zo velen in de jaarlijst van 2024 belandde.

Het kwintet maakt de hooggespannen verwachtingen grotendeels waar. Muzikaal is het vanaf het begin genieten met de sterke opener The Stargate [Tablet I]. De mix van progressieve death metal en Pink Floydiaanse kalme passages wordt prima uitgevoerd en hoewel niet iedereen achteraf tevreden is over de prestaties van de geluidsman, staat het geluid wel degelijk naar behoren afgesteld. Zo zetten de groovende passages à la Morbid Angel de aanwezigen aan tot headbangen en komen de Death-leads en pinch harmonics goed door in de mix. Tijdens de kalme passages komen de toetsenpartijen goed tot hun recht en met de zang (zowel de grommende extreme vocalen als de Floydiaanse zang) is ook niets mis. Ten opzichte van het album valt op dat het toetsenwerk soms wat wegvalt en dat het drieluik The Message meer indruk maakt. Tijdens het eerste deel daarvan ontstaat al een pit terwijl iedereen tijdens The Stargate nog rustig blijft toeschouwen.

Op het podium gebeurt niet heel veel. De muzikanten blijven – net als de twee pilaren aan beide kanten - op dezelfde plek in sfeervol licht en concentreren zich op het zo goed mogelijk uitvoeren van de complexe tracks. Het drumstel van Isaac Faulk is wel een attractie op zich dankzij de percussie aan de rechterkant en de gong achter hem die hij meermaals gebruikt. Enkele keren spreekt gitarist/zanger Paul Riedl het publiek toe. Hij maakt een ontspannen indruk, grapt met enkele fans en kondigt, nadat het album Absolute Elsewhere chronologisch in zijn geheel is gespeeld, aan dat er nog enkele oudere tracks worden gespeeld.

De eerste ‘oudere’ track is Inner Paths (To Outer Space), tot grote vreugde van de fans. Vreemd genoeg verdwijnen bijna alle bandleden daarna het podium en zien en horen we alleen de toetsenist met een synthesizersolo. Dat haalt de vaart wat uit het optreden. Daarna volgt nog wel Obliquity Of The Ecliptic, dat de headbangers aan het werk zet, maar helaas zit het er daarmee al op. Hoewel het optreden wat kort aanvoelt, maakt Blood Incantation met zijn eigenzinnige, sfeervolle, progressieve, avantgardistische, groovende mix van rock en metal de verwachtingen live meer dan waar. Het is knap om zo’n complexe mix live ook impact te laten hebben en daarin slagen de Amerikanen wonderwel. Morgen staat er een uitverkocht Pandora op hen te wachten.

Setlist Blood Incantation:
1. The Stargate [Tablet I]
2. The Stargate [Tablet II]
3. The Stargate [Tablet III]
4. The Message [Tablet I]
5. The Message [Tablet II]
6. The Message [Tablet III]
7. Inner Paths (To Outer Space)
8. Obliquity Of The Ecliptic

Setlist Minami Deutsch:
1. Futsu Ni Ikirenai
2. Grumpy Joa
3. Can’t Get There
4. I've Seen A U.F.O.