Bij binnenkomst blijkt dat de Ziggo Dome een tandje te groot is voor Alter Bridge. De tweede ring is afgesloten, de eerste ring is voor de helft gevuld en het podium is naar voren gehaald. Hierdoor is de vloerruimte wel behoorlijk vol, waardoor de sfeer behouden blijft. Volgende keer kan Alter Bridge beter uitwijken naar een iets kleinere zaal zoals AFAS Live of RTM Stage in Rotterdam.

De avond wordt geopend door Mammoth WVH. Met de naam Mammoth eert Wolfgang van Halen zijn beroemde vader Eddie, aangezien Van Halen ooit begonnen is onder de naam Mammoth. Wolfgang doet verder geen enkele moeite om net als zijn vader te klinken. Qua toon, geluid en manier van gitaarspelen lijkt hij totaal niet op papa Eddie. Wellicht maar beter ook, want zijn vader is niet te evenaren. Wolfgang is beïnvloed door alternatieve rock met herkenbare refreinen en pop-invloeden. Met name het catchy Think it Over, wat volgens Wolfgang het favoriete nummer van zijn vader was.

Wolfgang neemt zelf zang en gitaar voor zijn rekening en wordt live begeleid door Frank Sidoris (o.a. Slash) en Jon Jourdan op gitaar. Ronnie Ficarro op bas en Garrett Whitlock (o.a. Tremonti) achter de drumkit. Met name door de drie gitaristen klinkt het geluid loeizwaar. Qua live-zang vind ik Wolfgang niet echt sterk. Al met al zetten de heren een enthousiaste strakke show neer. Volgend jaar staat de band weer in Amsterdam, maar dan in de naastgelegen Johan Cruijff ArenA met Metallica.

Niet voor het eerst staat Halestorm in het voorprogramma van Alter Bridge. Al meerdere keren tourden Halestorm en Alter Bridge samen. Een goede combi, die blijkbaar ook bij de bands bevalt. Wanneer de lichten doven, horen we vanuit de coulissen Lzzy Hale haar indrukwekkende keel al opwarmen. Al schreeuwend komt ze het podium op. En schreeuwen doet ze vanavond veel. Eigenlijk iets te veel. Dat is jammer, want ze heeft zo'n goede strot.

Halestorm blijft een feest om live te mogen zien. Met een behoorlijk opzwepende set aan nummers zoals Love Bites, The Steeple, Freak Like Me, Wicked Ways en I Miss The Misery kun je verwachten dat het dak eraf gaat. Echter is dat helaas niet het geval. De band moet enorm veel moeite doen om het publiek op te zwepen. Dat laatste lukt helaas niet echt. Wanneer Lzzy het nummer Familiar Taste Of Poison heel klein brengt, hoor je het gepraat door de zaal heen en is er weinig aandacht voor de band. Blijkbaar zijn bankzaken of het voorlezen van het commentaar op een zojuist gemaakte selfie belangrijker dan naar een liveconcert te luisteren. Persoonlijk vind ik dit respectloos naar de band als ook naar medeconcertgangers. Dit drukt wel de sfeer en de show, waardoor alles routinematig overkomt.

Hoe anders is dit bij Alter Bridge. Het viertal hoeft totaal geen moeite te doen om de aandacht van het publiek te grijpen. Opener Silver Tongue is van het nieuwe album Pawns & Kings en zo heet deze tour ook. Helaas is bij dit nummer het geluid een beetje rommelig. Gelukkig is dit hersteld bij het aansluitende, opzwepende Addicted To Pain. Wat een lekker begin van het concert! Alter Bridge is vanavond in uitstekende vorm. Zanger/gitarist Myles Kennedy is uitstekend bij stem, net als gitarist/zanger Mark Tremonti. Beide heren hebben een zeer veelzijdig stemgeluid. Kennedy zingt vanavond een octaaf lager dan we gewend zijn van hem en dat werkt. Waters Rising is het enige nummer dat door Tremonti wordt gezongen. Met zoveel kwaliteit in een band, zou dit meer uitgebuit kunnen worden.

Achter het duo Kennedy en Tremonti staan bassist Brian Marshall en drummer Scott Phillips. Ze vormen een zeer solide ondergrond. Met zijn vieren zijn ze helemaal op elkaar uitgelijnd. Ook niet zo gek, aangezien de band vanaf de oprichting in 2004 uit dezelfde bandleden bestaat. Als tijdens Shed My Skin de basgitaar van Brian uitvalt, wordt dit soepel opgevangen door overige bandleden. Gelukkig is het euvel snel opgelost en start Alter Bridge gewoon opnieuw met het nummer. Alter Bridge is geen band die heel actief is qua beweging op het podium en Kennedy is geen prater. Men laat de muziek het werk doen en daar is helemaal niets mis mee. Het is genieten van het gitaarwerk Tremonti en Kennedy en de briljante solo's van alle bandleden. De show wordt ondersteund door een prachtige lichtshow.

Verschillende hoogtepunten komen achter elkaar voorbij. Denk aan Cry Of Achilles, een akoestische versie van In Loving Memory en Metalingus waarbij het publiek letterlijk op de knieën gaat voor Alter Bridge. Het episch gebrachte Blackbird zorgt nog steeds voor acht minuten kippenvel. Alter Bridge sluit de avond af met twee toegiften: het titelnummer van het laatste album Pawns & Kings en de klassieker Rise Today. Vervolgens neemt het viertal alle tijd om het publiek te bedanken en dan gaan de zaallichten weer aan. Wat een heerlijke avond en wat jammer dat het is afgelopen.

Setlist Alter Bridge:
1. Silver Tongue
2. Addicted To Pain
3. Ghost Of Days Gone By
4. This Is War
5. Shed My Skin
6. Waters Rising
7. Sin After Sin
8. Cry Of Achilles
9. In Loving Memory (akoestisch)
10. Blackbird
11. Wouldn't You Rather
12. Isolation
13. Metalingus
14. Open Your Eyes

Toegift:
15. Pawns & Kings
16. Rise Today

Setlist Halestorm:
1. The Steeple
2. Back From The Dead
3. Love Bites (So I Do)
4. I Get Off
5. I Like It Heavy
6. Familiar Taste Of Passion
7. Freak Like Me
8. Wicked Ways
9. I Miss The Misery

Setlist Mammoth WVH:
1. Mammoth
2. Mr. Ed
3. Epiphany
4. Think It Over
5. Distance
6. You'ree To Blame
7. Don't Back Down

Meer foto's vind je op onze Facebook-pagina.