Dvne mag je gerust beschouwen als een luxe voorprogramma. Er zijn dan ook fans van de Schotse band in de zaal die al vroeg aan het headbangen en meebewegen zijn op openingstrack Towers, een kolos van een track, waarin de heren sludge metal brengen, maar die voorzien van elementen uit prog en post-metal. Die mix komt terug in verschillende nummers. Zo switcht Court Of The Matriarch tussen rustige passages met fraai duaal gitaarwerk en emotionele cleane zang enerzijds en een muur van distortion en beukende drumpartijen anderzijds.
De zang is niet het sterkste punt, maar doordat beide zangers hart en ziel in hun performance stoppen, is het toch genieten van de gepassioneerde voordracht. De band kan echter nog groeien in de transities. Si-XIV is wat dat betreft de sterkste compositie van de set. Omega Severer doet er niet veel voor onder. Mede vanwege het krachtige geluid en de beleving bij de bandleden (al blijft de bassist vooral relaxed centraal staan) is het een overtuigend optreden dat afsluit met Of Blade And Carapace, dat sterke en minder memorabele momenten afwisselt.
In het begin van de avond was het nog akelig rustig voor het podium, maar gedurende de eerste nummers van de support-act kwamen er al snel veel mensen binnen. In de pauze voordat Villagers Of Ioannina City begint, staat de zaal helemaal vol met zowel binnenlandse als buitenlandse fans. Wat zeg ik? Het lijkt wel alsof er meer Zuid-Europeanen zijn en de voertaal niet Nederlands is. De Grieken op het podium verwelkomen iedereen met Welcome en Age Of Aquarius. Het is nog even zoeken naar de juiste geluidsafstelling en het is opmerkelijk dat het volume lager staat dan bij de laatste tracks van Dvne. Vanaf Skaros gaat de knop rechtsom en heeft de muziek meer power.
Uiteraard is er op de setlist veel aandacht voor Age Of Aquarius. Die tweede full-length van de Zuid-Europeanen laat een heel ander geluid horen dan de eerste twee releases, die veel meer geworteld zijn in proggy folkrock. Het nieuwe materiaal is moderner, universeler, gestroomlijnder, meeslepender, maar bevat nog altijd elementen uit folk, waaronder bijdragen op de kaval, clarinet en de doedelzak. Steevast klinkt er gejuich als de bespeler daarvan, Konstantis Pistiolis, het podium opkomt. De folkinstrumentatie is een onderscheidend element in de muziek. Zo voeren folkmelodieën de boventoon in Dance Of Night en Father Sun, meeslepende en memorabele composities die het publiek in trance brengen. Na afloop is het applaus en gejuich overweldigend.
Op het album Age Of Aquarius hoor je diepte-effecten op de zang van de gitaarspelende frontman Alex Karametis, maar live vreemd genoeg niet. Het is slechts een opvallend detail. Datzelfde geldt voor de bijdragen op keyboard van Achilleas Radis. Die worden veelal weggedrukt door de muur van de rest van de instrumentatie, met name de bas en de gitaar. Het drumgeluid staat niet eens zo hard, het algehele volume inmiddels wel. Oordopjes verplicht.
Je zou niet zeggen dat het een maandag is. De sfeer is zeer uitgelaten. De fans gaan helemaal los en niemand is meer te houden als afgesloten wordt met de oudjes Zvara en Karakolia, tracks die uit volle borst door het gros van het publiek worden meegezongen. Wat een topfeest! Het is jammer dat de zegetocht van Villagers Of Ioannina City daarmee tot een einde komt, maar wat hebben we genoten. Wat een uitstekende liveband. Zeker de moeite waard om te bezoeken!
Setlist Villagers Of Ioannina City:
1. Welcome
2. Age Of Aquarius
3. Skaros
4. Dance Of Night
5. Arrival
6. Father Sun
7. Millennium Blues
8. For The Innocent
9. Ti Kako
10. Zvara
11. Karakolia
Setlist Dvne:
1. Towers
2. Court Of The Matriarch
3. Sì-XIV
4. Omega Severer
5. Of Blade And Carapace
