Pitfest
Enquête

Hoe vaak heb jij AC/DC al live gezien?

meer dan twintig keer
16-20 keer
11-15 keer
6-10 keer
5 keer
4 keer
3 keer
2 keer
1 keer en dat smaakte naar meer
1 keer en dat was genoeg
0 keer, maar dit jaar hoop ik de band live te zien
0 keer en met deze line-up hoeft het niet meer
0 keer en bij deze prijzen sla ik wederom over
0 keer en ditmaal komt het me evenmin uit
0 keer, want ik geef niets om AC/DC

[ Uitslag | Enquêtes ]

    25 februari:
  • Cultura Tres
  • Distant, For I Am King en Boneripper
  • Dragonforce, Amaranthe en Infected Rain
  • Feral Grounds
  • 27 februari:
  • Frank Carter & The Rattlesnakes en The Mysterines
  • 29 februari:
  • Crouch en Divided
  • Eternal Champion en Sumerlands
  • Madball, Scowl, Sunami, The Chisel en Mindwar
  • Novelist, The Word Alive, Elwood Stray en ashen
  • 1 maart:
  • Cattle Decapitation, Signs Of The Swarm, 200 Stab Wounds en Vomit Earth
  • Marcelfest
    met Ramage Inc, Tiberius, Golden Caves en Dreamwalkers Inc
  • Pijn
  • Prestige, Infantry en Menschwalsch
  • Suicidal Angels, Fusion Bomb en Crimson Fire
  • 2 maart:
  • Deathisfaction en Klont
  • Firewind en Masterplan
  • Flapjack en Sztigar Bonko
  • Foxy Venus, Razorblade Messiah, Mouflon, Colère en Document 6
  • Knocked Loose en Deafheaven
  • None Shall Fall, Necrotesque en Traanbaard
  • Prestige en Infantry
Kalender
Vandaag jarig:
  • Andres (Ecthalion) - 45
  • David Anderson (Soilwork) - 49
  • George Harrison (The Beatles)† - 81
  • Jeroen Simons (Epica) - 46
  • John Jowitt (IQ) - 63
  • Paul Michael Stewart (Circle II Circle) - 51
  • Robert Willstedt (Dragonland) - 42
  • Sarah Jezebel Deva (Cradle Of Filth) - 47
  • Tauno Nava (Herald) - 49
Concertreview

Paaspop 2018
Van 30 maart t/m 1 april 2018 in Festivalterrein De Molenheide, Schijndel
Tekst door Gilbert
Foto's door Tonnie
Op het terrein De Molenheide in Schijndel vond dit jaar tijdens het paasweekeinde weer de jaarlijkse aftrap plaats van het outdoor festivalseizoen. Op Paaspop viel weer van alles te beleven, van een minigolfbaan, rollerschaatsdisco, schiettent en escaperoom tot optredens van Bløf, Broederliefde, Guus Meeuwis, Lil' Kleine, Vengaboys, Wipneus & Pim en het onvermijdelijke Kensington. Die ongein hebben wij echter zoveel mogelijk ontweken. Wat we wel hebben bezocht, zijn vooral de 'heavy' bands met eigen songmateriaal, die traditiegetrouw ook een plekje krijgen in het brede programma. In ons verslag lees je bijvoorbeeld hoe Avatar, Black Label Society, Kadavar, Obituary, Orange Goblin, VUUR en de 'godfather of punk' Iggy Pop het er op Paaspop 2018 van afbrachten.

Zaterdag 31 maart:

De zaterdag is voor de liefhebber van het zware werk dit jaar vrij mager bezet. We moeten het, qua gitaarmuziek, 's middags vooral doen met de blues. De eerste interessante artiest is de eenmansband Big Bo. Deze Bosschenaar zingt, drumt tegelijkertijd met zijn voeten en bespeelt met zijn handen bij elke song weer een ander authentiek snaarinstrument. Bo's repertoire bestaat uit stokoude (Delta)bluessongs van artiesten als Robert Johnson, Howlin' Wolf en hun tijdgenoten en voorlopers. Het optreden is zeer vermakelijk. Alleen is het constante geroezemoes in de intieme Thunder Alley storend. Jammer dat een deel van het publiek blijkbaar niet komt om naar mooie muziek te luisteren, maar om onafgebroken met oude bekenden te ouwehoeren.

Het optreden van Purpendicular blijkt vertraagd. Alles staat klaar: de instrumenten, versterkers, luidsprekers, licht- en geluidsmensen en een bijna volle Thunderbolt. Helaas is de organisatie echter vergeten om de bandleden uit het hotel op te halen. De fout is inmiddels ontdekt, maar het concert zal nu een minuut of twintig later beginnen. Zo belangrijk is de Deep Purple-coverband nou ook weer niet, dus keer ik onverrichterzake terug naar de naastgelegen Thunder Alley, waar naast een klein podium tevens een herenkapper en een platenzaakje zijn gevestigd. Overigens zijn dit weekeinde op Paaspop tevens coverbands te bewonderen van onder meer Green Day, Guns N' Roses, Led Zeppelin, Nirvana, Normaal, Queen en Status Quo, alsmede het gezelschap Bizkit Park, dat de grootste nu-metalhits ten gehore brengt. Om verschillende redenen laten we die acts echter alle aan ons voorbijgaan.

In de Thunder Alley loopt het programma inmiddels eveneens uit. Boogie Beasts begint tien minuten later dan gepland. Een drummer, twee zangers/gitaristen en een mondharmonicaspeler/aankondiger genereren een swingend bluesrockgeluid, dat rechtstreeks uit de woestijn van Texas of de moerassen van Louisiana lijkt overgewaaid. Toch komt het gezelschap gewoon uit Luik en Belgisch Limburg. Liefhebbers van bijvoorbeeld het vroege werk van ZZ Top kunnen hier, mits ze niet vies zijn van een potje mondharmonica, wel wat mee. Het goed gevulde zaaltje reageert enthousiast en met name de voorste rijen swingen volop. De band nodigt het publiek fanatiek uit om mee te doen. In rap tempo komen de aanstekelijke songs voorbij, inclusief een bluescover van Helter Skelter, de bekende heavymetalsong van The Beatles. De Belgische formatie stopt op het vooraf afgesproken tijdstip, dus al na 35 minuten (aangezien het concert later was begonnen). Op verzoek van het publiek mag Boogie Beasts vervolgens toch nog een extra nummer spelen.

Een half uur later betreden The Goon Mat & Lord Benardo het podium van de Thunder Alley. Het blijkt hierbij te gaan om de mondharmonicaspeler en een van de zanger/gitaristen van Boogie Beasts, waarbij de laatstgenoemde ditmaal met zijn voeten tevens drums speelt. Zo direct na Boogie Beasts is dit simpelweg meer van hetzelfde, doch minder spetterend door de kleinere bezetting.

De navolgende artiest is de hoofdact van deze bluesrock(na)middag: Popa Chubby. Hoewel de Thunderbolt een stuk groter is dan de Thunder Alley, is hij toch veel te klein voor de gezette Amerikaanse gitarist. Wanneer ik bij de Thunderbolt naar binnen loop, zo'n acht minuten voor het aangekondigde aanvangstijdstip, staan Popa en zijn begeleiders reeds op het punt om te beginnen. De zaal binnenkomen lukt nog net, om vervolgens als een blik sardientjes op elkaar geplakt te zitten, zonder zicht op het podium (als je geen twee meter lang bent). Het openingsnummer, een cover van het welbekende Hey Joe, klinkt prima. Door de onaangename drukte besluit ik echter deze tent annex kroeg al snel weer te verlaten en ik ben niet de enige. Jammer dat Popa Chubby niet in een grotere tent geprogrammeerd staat. Ik vind hem een uitstekende gitarist, degelijke zanger en bovengemiddelde songwriter, maar laat deze show aan me voorbijgaan. Hopelijk komt een volgend jaar een herkansing, bijvoorbeeld in de (veel grotere) Jack Daniel's-tent.

Op het moment dat Millionaire het podium betreedt, valt buiten een flinke plensbui naar beneden. De Jack Daniel's-tent staat dan ook goed vol. De Belgische groep is nauw verwant aan Queens Of The Stone Age en maakt alternatieve rock met invloeden uit industriële en stoner rock. Live levert dat een lekkere, dampende pot stevige rockmuziek op, met sterk vervormde vocalen en een dreunende bas, die de vloer laat trillen. Bandleider Tim Vanhamel (ex-Eagles Of Death Metal) is erg expressief op het podium, ondanks dat hij tegelijkertijd zingt en gitaar speelt. Hij beweegt meer dan de gemiddelde vocalist die niet aan een microfoonstandaard zit vastgekluisterd. Regelmatig springt en kronkelt Vanhamel, terwijl hij gitaar blijft spelen, alsof hij zojuist een spastische aanval (of een drugshallucinatie) beleeft. Ook de andere drie muzikanten zitten niet stil. Het enige minpunt is dat Milionaire de show wat vroeg beëindigt. Na jarenlange afwezigheid keerde het gezelschap medio 2017 ijzersterk terug met het derde studio-album Sciencing. Op het podium blijkt Millionaire vandaag eveneens een schot in de roos. Welkom terug!

 @ Paaspop 2018

Ruim drie kwartier later mag Kadavar op dezelfde locatie aantreden. Hoewel de regen inmiddels is gestopt, is de publieke belangstelling in de Jack Daniel's-tent opnieuw groot. Aan de lange haren en baarden van het drietal valt direct te zien dat we hier weer met een stel retro-rockers te maken hebben, die inspiratie putten uit de blues, jarenzestigpsychedelica en jarenzeventighardrock. In tegenstelling tot bij de Nederlandse collega's van DeWolff en Birth Of Joy, die eveneens aan Paaspop 2018 deelnemen, opteert Kadavar daarbij voor een basgitaar in plaats van een orgel en voegen de Duitsers een flinke scheut Black Sabbath toe. Het resultaat is een meer 'metal' sound, die de sluimerende oermens in de luisteraar wakker schudt. In hun beste songs, zoals Living In Your Head, Black Sun en Thousand Miles Away From Home, levert dat het summum op van wat retro-rock te bieden heeft. Het is vanavond een genot om die pareltjes live te horen. Helaas zijn de echte uitschieters binnen het werk van Kadavar nog wat dun gezaaid. Daarom komen in het zestig minuten durende concert ook wat minder speciale tracks voorbij. Tevens oogt de band vrij statisch. Per saldo is het optreden van het Berlijnse gezelschap desondanks absoluut de moeite waard.

Kadavar @ Paaspop 2018

Op het hoofdpodium valt vervolgens bij de Britse indierockers van The Wombats de verlichting enige tijd uit door een defecte generator. Gelukkig hebben hun landgenoten van Orange Goblin in de Jack Daniel's-tent geen last van dergelijke technische problemen. Het gezelschap zorgt met zijn gepatenteerde mix van Kyuss-, Black Sabbath- en Motörhead-invloeden al snel voor een hoop blije gezichten en meeknikkende hoofden. In juni zal een nieuwe langspeler verschijnen, getiteld The Wolf Bites Back. Daarvan worden vanavond reeds enkele songs gepresenteerd, namelijk Sons Of Salem en het titelnummer (dat in Schijndel zijn vuurdoop ondergaat). Herhaalde luisterbeurten zullen moeten uitwijzen of die tracks blijvertjes zijn. De eerste indruk is gematigd positief. De reeds bekende krakers van de voorgaande albums gaan er vanavond in elk geval in als chocolade-eitjes. Het concert van Orange Goblin behoort tot de hoogtepunten van deze paaszaterdag. De publieke belangstelling neemt gaandeweg weliswaar af, wellicht door het late tijdstip. Desondanks levert de pittige uitsmijter They Come Back (Harvest Of Skulls) een behoorlijke moshpit en wall of death op.

Orange Goblin @ Paaspop 2018

Rond één uur 's nachts is het bij hoofdact Bastille in de grote Apollo vervolgens opvallend druk, maar Death Alley weet in de Jack Daniel's-tent helaas weinig belangstellenden op de been te krijgen. Die nachtbrakers worden getrakteerd op een enthousiaste show van het Amsterdamse viertal. De muziek houdt het midden tussen harde (retro) rock en een oeroude versie van heavy metal. Een week geleden is het tweede studio-album Superbia verschenen, die een duidelijke verbetering laat horen ten opzichte van de ook al niet misselijke debuut-cd Black Magick Boogieland. Met name de zang en de pakkendheid van de songs is vooruitgegaan. Dat is ook te merken tijdens het optreden op Paaspop. Het vorige optreden van Death Alley op het Schijndelse festival (in 2016) was aangenaam, maar vannacht overtuigt het gezelschap nog meer. Daarbij geldt eigenlijk: hoe langer de compositie duurt en hoe meer er gejamd wordt, des te beter een Death Alley-nummer is. De groep had vandaag een groter publiek verdiend. Waar zijn al die mensen gebleven die het verwante Kadavar een paar uur geleden nog wel kwamen checken?

Death Alley @ Paaspop 2018

Het nieuwe album Invincible Shield van Judas Priest, verkrijgbaar vanaf 8 maart

Zoeken
    23 februari:
  • Amaranthe - The Catalyst
  • Autumnblaze - Auf zerfetzten Schwingen
  • Blaze Bayley - Circle Of Stone
  • Borknagar - Fall
  • Cathubodua - Interbellum
  • Cemetary Moon - Inside The Dark Kingdom volume 1
  • Darkest Hour - Perpetual | Terminal
  • Druadan Forest - Dismal Spells Part 2 - The Night Circus
  • Dust Bolt - Sound & Fury
  • Job For A Cowboy - Moon Healer
  • Mick Mars - The Other Side Of Mars
  • Motörhead - The Löst Tapes
  • Nebularis - Exodus - Shattered Earth Saga - Pt 1
  • Theragon - Lumina
  • They Came From Visions - The Twilight Robes
  • 24 februari:
  • Rifforia - Axeorcism
  • 29 februari:
  • Wrang - Haatspraak
  • 1 maart:
  • Bruce Dickinson - The Mandrake Project
  • Firewind - Stand United
  • Messiah - Christus Hypercubus
  • Ministry - Hopiumforthemasses
  • Suicidal Angels - Profane Prayer
Het nieuwe album Invincible Shield van Judas Priest, verkrijgbaar vanaf 8 maart

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2024 Metalfan.nl, en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.