Op 21 en 22 oktober is Tarja Turunen in Nederland voor optredens in Haarlem en Hengelo. De Finse zangeres zal daar ongetwijfeld nummers spelen van The Brightest Void en The Shadow Self. Eerstgenoemde diende eerder dit jaar als voorgerecht voor het grote werk dat een paar maanden later volgde.

The Shadow Self, waarvan de titel is geïnspireerd door een uitspraak die Annie Lennox deed in een interview, is beslist een sterker album dan de 'prequel'. No Bitter End en Eagle Eye staan overigens op beide platen. Elk nummer is beslist de moeite waard om gehoord te worden. Terwijl er voldoende afwisseling tussen de songs zit, voelen ze meer als een geheel aan dan het deels experimentele The Brightest Void.

Een klassiek piano-intro luidt Innocence in, een bijzondere opener vanwege een klassiek middenstuk dat het verder prima heavy rockende nummer onnodig splitst. Het pittige Demons In You, dat gebaseerd is op een oude demo, bevat een bijdrage van Alissa White-Gluz (Arch Enemy). Het is een van de highlights die inmiddels als digitale single is uitgebracht met drie versies van het nummer (met verrassende funky passages waarin Chad Smith van Red Hot Chili Peppers te horen is).

Expressieve tracks en ingetogen songs (zoals de enige, met doedelzak voorziene zeer mooie ballad The Living End) wisselen elkaar af. Love To Hate is een prachtig cinematisch rustpunt (over negatieve mensen) waarin de symfonische kant erg fraai naar voren komt. Ook in het Carribische, Hans Zimmer-achtige Diva, waarin Tarja haar ongenoegen uit over het ontslag bij Nightwish, zijn de klassieke elementen volop aanwezig. De tweede helft van het album bevat echter minder hoogtepunten dan de eerste helft. De nummers zijn wat rustiger en nog zeker wel aardig, maar er dienen zich niet veel hoogtepunten meer aan. Ook de Muse-cover Supremacy behoort niet tot die categorie.

The Shadow Self is daarmee vooral een solide plaat met wat vroege hoogtepunten. Deze release vindt een mooie balans tussen verschillende emoties en is daarmee een diverse aangelegenheid die niet snel verveelt. Naarmate de speeltijd vordert, is het songmateriaal minder opvallend, maar nog altijd aangenaam. Dat is mede te danken aan de prima zangprestatie die Tarja neerzet. De fans mogen trots zijn op hun diva.

Tracklist:
1. Innocence
2. Demons In You
3. No Bitter End
4. Love To Hate
5. Supremacy
6. Living End
7. Diva
8. Eagle Eye
9. Undertaker
10. Calling From The Wild
11. Too Many