Ik heb de release van Avatarium op het moment van uitkomen zelf niet meegekregen en kwam pas met het Rockhard-optreden van 2015 achter het bestaan van deze band. Na zelf behoorlijk betoverd te zijn geraakt door de prachtige stem van Jennie-Ann Smith, viel het me echter onder de metalfans toch op dat de meningen nogal uiteenliepen. Van hipster-doom tot 'beter dan Candlemass', ik hoefde het zo gek nog niet te verzinnen of het was al gezegd. Of je er nu wel of niet van houdt, Avatarium maakte in ieder geval wat gevoelens los. Zodoende was ik dan ook zeer benieuwd wat de tweede cd ons precies zou brengen.
Over naar de orde van de dag en meteen ook het echte onderwerp van deze recensie: het tweede Avatariumalbum. Opener Girl With The Raven Mask is een heerlijke uptempotrack in de beste Rainbow-traditie. Catchy fantasyteksten, opzwepende orgelpartijen en een gitaarsolo die helemaal in de beste Blackmore-stijl gespeeld wordt. De beide opvolgers The January Sea en Pearls And Coffins grijpen echter naar een meer loggere en epische doommetalsound, waarbij Uriah Heep-invloeden niet geschuwd worden. Deze drie tracks horen wat mij betreft samen met Moonhorse van het debuut tot de beste Avatariumtracks en tonen in al hun pracht ook meteen waarom ik wel van de band houd.
Helaas blijkt dat de band gedurende de eerste helft van het album meteen ook het meeste kruit verschiet. Iron Mule en The Master Thief zijn niet per se slechte nummers, maar zorgen niet voor de spectaculaire afsluiting die ik graag had gehoord na het sterke begin. Gelukkig zorgen nummers als Ghostlight en het iets energiekere Run Killer Run voor enkele fijnere momenten, maar de meer bluesy afsluiters hebben voor mij net teveel een 'rokerige kroeg'-gehalte, dat weinig spectaculair is. Degelijk, meer niet.
Buiten de zwakke afsluiting, hoor ik in The Girl With The Raven Mask alsnog wel een gevarieerder en net wat beter uitgewerkt album dan het debuut. De zangpartijen van Jennie-Ann Smith zijn uitbundiger en voelen natuurlijker aan, terwijl de grotere aanwezigheid van de sfeervolle orgelpartijen zorgen voor een duistere sfeer die me zeer bevalt. In dat opzicht is Avatarium voor mij nog steeds een prima combinatie van traditionele doommetal en retro (occult) rock. Volgens sommigen een hippe hype, volgens anderen een fijn alternatief voor het laatste Candlemass-album. Voor mij vooral erg lekker.
Tracklist:
1. Girl With The Raven Mask
2. The January Sea
3. Pearls And Coffins
4. Hypnotized
5. Ghostlight
6. Run Killer Run
7. Iron Mule
8. The Master Thief
