Dit album van Graveland word over het algemeen gezien als de grote ommezwaai en de breuk met de rauwere black metal van vroegere tijden. De muziek op Immortal Pride is eerder te omschrijven als zeer epische Viking/Pagan Metal (zoals Bathrory) met invloeden uit de Black en Dark Metal. Die laatste twee invloeden vinden we eigenlijk alleen nog maar terug in de manier waarop de riffs zijn gespeeld en hoe de zang is. Uitgekotst door de fans van het eerste uur, maar tevreden ontvangen door de fans met een bredere smaak, want het is nog steeds typisch Graveland.

Het materiaal is niet erg complex , eerder vrij simpel en ook best vriendelijk klinkend vooral in vergelijking met een album als In to the Glare of Burning Churches of de geweldige voorganger Following the Voice of Blood.
Het album bevat 4 nummers, waarvan er twee een intro en outro voorstellen. Er staan dus twee normale nummers op, maar verkijk je er niet op, want de cd duurt toch nog ruim 50 minuten.
Na het mooie intro dat bestaat uit een melancholische keyboard melodie en oorlogsgeluiden komt dan het eerste nummer Sons of Fire and Steel aan bod. Een ruim 23 minuten durend epos met wonderschone synth melodieën , rauw doch melodisch gitaarspel en de kenmerkende zang van Darken. Het drumwerk is wat basic , maar voldoet.
Het is een lange zit, maar de song laat absoluut geen moment los en kent die typerende onderhuidse spanning. Vooral het naargeestige middenstuk laat dit nummer tot ongekende hoogten stijgen.

He derde nummer is iets korter, maar duurt toch ook nog dik 16 minuten. Op het eerste gehoor heeft het nummer veel weg van 'Sons of Fire and Steel' , maar door tempowisselingen en de iets hoger gestemde gitaar is het verschil toch erg duidelijk en doet het je dat idee gelijk weer vergeten. Sacrifice for Honour bevat pijnlijk geschreeuw en strijdlustig klinkende instrumentale stukken met enkele blastbeats die refereren aan het rauwere verleden. Over de gehele linie is het nummer niet hard of extreem, maar erg lekker om even rustig bij te gaan zitten en je mee te laten voeren door de hypnotiserende riffs en de galmende middeleeuws klinkende keyboardpartijen.

Als het mooie filmische outro dan is afgelopen schrik je dan plots wakker uit de trance en kun je eigenlijk nog maar één ding zeggen en dat is : Nog een keer.. Het album roept vreemde gevoelens op en zal niet bij ieder in de smaak vallen, maar dat zul je voor jezelf moeten bepalen. Persoonlijk bekoren me de oude en nieuwe stijl van Graveland me en kan ik zowel goed naar dit album luisteren als naar het oudere werk.
Tekstueel gezien zal het ook nu weer velen op afstand houden, maar eigenlijk zijn de teksten erg interessant om te lezen en hoewel de nationalistische invloeden duidelijk doorschemeren zou dit mensen niet moeten beletten dit album aan te schaffen.

De productie is prima en passend voor een album als dit, het artwork is mooi en middeleeuws en ik kan alleen maar concluderen dat dit album bij iedere fan van het genre of van Graveland in de kast moet staan. Puur muzikaal genot!

Tracklist

1. Intro - Day of Fury
2. Sons of Fire and Steel
3. Sacrifice for Honour
4. Outro - To Die in Glory