Archgoat en label Debemur Morti Productions noemen deze muziek black war metal. Ik noem het takkeherrie. Takkeherrie die drijft op een kolkende zee van loodzware riffs en razendsnelle drums. Boven al die chaos brult Lord Angelslayer zijn satanische teksten, al is daar door het gebrek aan verstaanbaarheid weinig chocolade van te maken. Getuige de hoes en de titels spelen de duivel en zijn aardse afgezant de antichrist de voornaamste rol in het duistere gedachtegoed van deze Finse band.

Dat mag allemaal een beetje gekscherend klinken, maar de helse muziek op deze korte EP is voor de liefhebbers van het extremere blackmetalwerk zeker een aanrader. Archgoat is inmiddels al zo lang bezig (officieel sinds 1989, al was er een pauze van 1993 tot 2004), dat de leden best weten hoe je zwartgallig lawaai enigszins interessant opbouwt. Zo nemen de muzikanten af en toe gas terug en lichten hier en daar wat verdwaalde keyboards op in de duisternis. De basis wordt echter gevormd door die chaotische mix van donderdrums, doompassages, bulderzang en simpele doch effectieve gitaarriffs. Een beetje zoals Beherit en Blasphemy, maar dan met iets meer gevoel voor nuance.

Ik geef toe, dit werkje zet ik zeker niet voor mijn plezier op, maar soms is het best lekker om even op te gaan in de ongekende razernij die hier is vastgelegd. Even geen moeilijkdoenerij, maar gewoon een band die agressie boven muzikaliteit verkiest. Niet dat de groep slecht speelt, maar toch. Voor mij hoeven ze het niet te doen, maar ongetwijfeld is er een groep fans voor dit soort ongepolijste en ongecompliceerde bruutheid te vinden. Behoor je tot die groep, dan is Heavenly Vulva (Christ's Last Rites) een korte doch heftige aanvulling op je collectie.

Tracklist:
1. Intro
2. Blessed Vulva
3. Penetrator Of The Second Temple
4. Goddess Of The Abyss Of Graves
5. Day Of Clouds
6. Passage To Millennial Darkness