De populariteit van Zoroaster begint inmiddels zichtbare vormen aan te nemen. Recentelijk mocht dit Amerikaans trio aantreden op het prestigieuze Roadburn festival. Hoewel hen de kleinste zaal werd toegewezen was het behoorlijk druk daar. Het (her)uitbrengen van Matador zal daar ongetwijfeld de voornaamste reden voor zijn. In de underground wordt Zoroaster genoemd als een van de meest veelbelovende bands van het moment.

Gelukkig zag Steamhammer/SPV Records dat ook in en zorgde er hoogstpersoonlijk voor dat deze in 2010 uitgebrachte cd nu ook in Europa verkrijgbaar is. En eigenlijk kan ik niet vaak genoeg zeggen dat het niet meer dan terecht is. Zoroaster weeft drie kwartier duistere flarden sludge en doom metal aan elkaar alsof het niets is. De opener D.N.R. is een ontzettend sfeervol stuk dat zich volgens mij afspeelt in de diepste kerkers van een middeleeuws kasteel, terwijl de rest makkelijk had kunnen fungeren als de soundtrack van een klassieke horrorfilm.

Het ronkt, het galmt en het lijkt stuurloos. Dat is misschien wel de kracht van Matador, maar toch hoor je duidelijk het doel. De muziek heeft een hoog jamgehalte, maar het totaalplaatje klopt gewoon. Een opvallend iets is dat de zang op zichzelf vrij zwak is, maar tegelijkertijd perfect integreert in de muziek. Er ontstaat juist iets moois wanneer het met het soms ruizende geluid wordt gemixt. Het is moeilijk te bevatten, want ook na vijftien luisterbeurten kan ik er niet veel meer zinnigs over melden. Het advies is dan ook om deze muziek gewoon zelf te ervaren.

Tracklist:
1. D.N.R
2. Ancient Ones
3. Odyssey
4. Trident
5. Firewater
6. Old World
7. Black Hole
8. Odyssey II
9. Matador