Doom metal is een eigenaardig genre. Waar muzikanten van alle andere metalvarianten proberen zoveel mogelijk energie in hun muziek te stoppen, lijkt het er bij doom metal juist om te gaan de energie van een platgeslagen puppy te hebben en zo langzaam mogelijk te gaan. Muziek die niet echt helpt om in een feeststemming te komen, zeg maar. Zo ook Ritual Ascension Beyond Flesh, de debuutplaat van Encoffination.

Als dikke, verrotte stroop komen de donkere tonen uit de versterkers gedropen en slepen de luisteraar mee naar de krochten van de hel waar deze heren zich ongetwijfeld thuis voelen. De sfeer op deze plaat is desolaat en duister, wat versterkt wordt door de vele samples die gebruikt worden om de muziek te ondersteunen, maar nergens vervelend of opdringerig aanvoelen. De in eerste instantie ietwat mager klinkende productie lijkt toch te werken, aangezien het bijdraagt aan het duistere karakter van deze schijf.

De grunts van zanger Ghoat zijn precies datgene wat deze muziek nodig heeft: zwevende, soms bijna niet hoorbare grunts die langzaam opkomen. Het geheel klinkt als een macabere kerkdienst met zombies als misdienaar en Ghoat als demonische priester, prekend over duisternis en verdoemenis. Al met al is dit een mooie schijf geworden die menig feestje naar een dieptepunt kan helpen en is zonder twijfel de aanschaf waard als je blij wordt van doom metal.

Tracklist:
1. Procession
2. Nefarious Yet Elegant Are The Bowels Of Hell
3. Miasma Of Rotten Serenity
4. Eucharist Of Bone And Flame
5. Interlude
6. Beyond The Grace Of Flesh Go I
7. Entombment Of The Breathing Flesh
8. Coffinpsalms