De toekomst ziet er rooskleurig uit voor het Finse Amorphis. Niet alleen lijkt de band de weg omhoog weer te hebben gevonden na een aantal iets minder ontvangen (maar zeker niet slechte) albums, maar ook in kwantitatief opzicht zijn we verwend geworden. Zo verschenen afgelopen jaar twee mooie compilaties van deze band, die ook voor de gevorderde fans interessant waren: de liveregistratie Forging The Land Of Thousand Lakes en de ‘best of’ Magic & Mayhem, waarop oude nummers van de eerste drie albums in een nieuw jasje zijn gestoken. Bovendien mogen we dit jaar een nieuw album van de heren verwachten.

Daarom is het de hoogste tijd om nog eens even uitgebreid stil te staan bij de laatste plaat van deze band, die destijds niet de aandacht heeft gekregen die het album verdiende. Het in 2009 verschenen Skyforger, alweer de negende langspeler van Amorphis, mag namelijk gerust tot een van de beste albums van dat jaar gerekend worden. De band borduurt voort op zijn uitstekende voorganger Silent Waters (niet alleen muzikaal, maar ook in conceptueel opzicht) en dat is een goede zet. Amorphis heeft namelijk op dat album wat mij betreft haar ideale sound gevonden: knap gearrangeerde, subliem uitgewerkte melodieuze ‘dark metal’ met heerlijke melodielijnen en fraai toetsenwerk. Skyforger is wat mij betreft een verdere perfectionering van zijn voorganger.

Als er één term op dit album van toepassing is, dan is dat wel ‘gedistingeerd’. Werkelijk alles aan dit album straalt grote klasse uit. De gitaristen strooien schier moeiteloos met prachtige melodielijnen en stijlvolle, gevoelige solo’s. Samen met de smaakvol gearrangeerde keyboards zorgt dat voor een warm, vol en helder geluid. Bovendien levert frontman Tomi Joutsen een sublieme prestatie af: zijn grunts zijn indrukwekkend en helder, maar vooral zijn cleane zang is schitterend. Als de composities dan ook nog beter dan ooit zijn, kunnen we alleen maar van een meesterwerk spreken. Zo is Silver Bride bijvoorbeeld een ronduit geniaal nummer met een schitterend gezongen refrein dat nog weken in je hoofd blijft hangen. Ook nummers als Sampo (met ook al zo’n heerlijk refrein), Sky Is Mine (met geweldige melodielijnen), Majestic Beast (lekker zwaar en dreigend) en het door sublieme cleane zang gedragen titelnummer zijn niet te versmaden.

Inmiddels heeft Skyforger al tientallen malen zijn rondjes gedraaid in mijn cd-speler en nog steeds ben ik absoluut niet uitgekeken op dit album. Want hoewel de nummers vrij snel blijven hangen, zitten ze zó geweldig in elkaar dat ik er maar geen genoeg van kan krijgen. Deze band is haar death/doom metal wortels inmiddels ver ontgroeid. Ik durf dan ook met een gerust hart te beweren dat dit een genreoverstijgend album is, dat gewoonweg bij iedere liefhebber van goed gecomponeerde, stijlvolle metal in de kast hoort te staan.

Tracklist:
1. Sampo
2. Silver Bride
3. From the Heaven Of My Heart
4. Sky Is Mine
5. Majestic Beast
6. My Sun
7. Highest Star
8. Skyforger
9. Course Of Fate
10. From Earth I Rose
11. Godlike Machine (Bonus Track)