Ten opzichte van Killing Peace is er niet bijster veel veranderd, al klinken de heavy stukken nog agressiever en de melodieuze stukken melodieuzer. Sy Keeler bewijst dat er ondanks de tijdelijke aanwezigheid van de technisch betere Steve Grimmet (In Search Of Sanity) maar één terechte Onslaught-zanger is en dat is Keeler. Met zijn felle sneren en giftige uithalen geeft hij menig neo-thrashblaffer het nakijken. Songs als Born Of War en het met Slayer-knipogen bezaaide Code Black luisteren vooral erg lekker weg. Mijn favoriete track is het geweldig opgebouwde Godhead dat met donkere melodielijnen en erg toffe solo's de vloer aanveegt met de binnenlandse concurrentie.
De productie van de plaat was in handen van Jacob Hansen en dat is te horen. Wat de sound betreft wijkt deze cd niet veel af van zijn laatste producten. Dat is jammer, want ondanks het vette gitaargeluid, lijkt het drumgeluid precies op dat van eveneens door Hansen geproduceerde bands als Destruction en Anubis Gate. Er lijkt een beetje een algemene Hansensound te ontstaan, zoals dat een jaar of tien geleden gold voor de bands die opnamen in de Abyss Studio. Bands moeten daarom oppassen dat ze qua productie niet teveel op elkaar gaan lijken.
Gelukkig is productie niet het belangrijkste en muzikaal maakt de band de verwachtingen zeker waar. Slechte songs heb ik niet kunnen ontdekken en de cover van Bomber (Motörhead) kan er mee door. Wegens het gebrek aan originaliteit bereiken deze Britten waarschijnlijk nooit de status van de voorbeelden, maar als ze af en toe met zo'n goed geschreven thrashplaat op de proppen komen, dan maakt dat geen reet uit. Sounds Of Violence biedt precies wat de titel doet vermoeden.
Tracklist:
1. Into The Abyss
2. Born For War
3. The Sound Of Violence
4. Code Black
5. Rest In Pieces
6. Godhead
7. Hatebox
8. Antiheist
9. Suicideology
10. End Of The Storm
11. Bomber
.jpg){kind=small}
