Paolo Morbini, een drummer uit Milaan met meer dan 1700 opredens achter zijn naam in diverse bands en projecten, had zijn zinnen gezet op een AOR project met andere Italiaanse muzikanten, met in het achterhoofd een samensmelting van alle gezamenlijk invloeden, zoals Toto, Journey en Survivor. Na een aantal wisselingen in de line-up heeft het project uiteindelijk vorm gekregen door het verschijnen van het debuutalbum The Time Is Over in 2007.

Volgens de eigen website is dit album in maart 2008 al verschenen; het is me een raadsel waarom ik nu 8 maanden later (vroeggeboorte?) een promo in handen krijg van het tweede product van deze gasten. Als het de moeite waard was geweest had ik daar niet zo'n problemen mee, maar laat ik beginnen met de vraag waarom deze gasten een tweede cd hebben mogen opnemen....

De hierboven genoemde invloeden zijn in de verste verte niet te ontdekken, het songmateriaal is op twee nummers na (How Much Love en Age Of My Dreams zijn hooguit redelijk te noemen) onthutsend zwak, en zanger Guido Priori klinkt alsof zijn scrotum met een veter bij elkaar wordt gehouden waarbij men elke poging tot een lekkere uithaal onderuit haalt door de veter nog eens flink aan te trekken. Gevolg: een nasale, ongeïnspireerde en derhalve irritante stem die elke waardering voor dit album op voorhand al de kop in drukt.

Ik weet niet wie de selectie bij dit indie-label doet, maar ik stel voor een oor-uitspuit-sessie te doen, want van dit project gaat men niet rijk worden. Ook niet in thuismarkt Italië.

Tracklist:
1. Anytime
2. The Wind Of Late September
3. (Someday) Love Leaves You Lonely
4. Heat Of Emotion
5. How Much Love
6. Age Of My Dreams
7. Voices
8. One Step Closer
9. Running In The Night
10. Prisoner Of Love