Als iemand mij deze cd had gegeven met de mededeling dat het een heruitgave is van een obscuur album uit 1983, zou ik het direct hebben geloofd. Hooguit verraadt de zuivere productie dat het om een modern album gaat. Qua muziek en zang ademt Carved In Stone de sfeer van begin jaren tachtig. Zo lijkt Through Dirt geïnspireerd door Thin Lizzy en Gary Moore en is voor het slepende Escaping The Clouds goed naar de variant van Black Sabbath met Ronnie James Dio geluisterd. Toch slaagt Grand Lux er in om een eigen geluid te geven aan de afwisselende songs.
Hetzelfde geldt voor de zang. Phil Goode’s stem herinnert soms aan Carl Albert (bekend van Vicious Rumors), Michael Sweet (Stryper) of Tim Owens (Iced Earth), maar heeft desalniettemin een eigen identiteit. Af en toe scheert Goode met zijn hoge uithalen dicht langs mijn acceptatiegrens, maar per saldo is het een prima zanger wiens stemgeluid goed bij de muzikale richting van de band past.
Een puntje van kritiek is dat de songs net niet pakkend genoeg zijn. Pas na ettelijke luisterbeurten blijven de melodieën in mijn hoofd hangen. Het niveau van de bewonderde artiesten wordt benaderd, maar nog niet geëvenaard. Het dichtst in de buurt komt de Noorse formatie met het krachtige Eye Of The Storm. Voorlopig spoort deze cd me aan om de oude albums van mijn helden van twintig jaar geleden weer uit de kast te halen, in plaats van dat ik hard op zoek ga naar Iron Will, het in 2005 verschenen debuut van Grand Lux.
De nummers zijn ook aan de korte kant, waardoor Carved In Stone de veertig minuten niet haalt. Ter compensatie bevat het schijfje een vlammende videoclip van Escaping The Clouds. Al met al is dit een welkome cd voor degenen die net als ik gek zijn op klassieke heavy metal, en hopelijk haalt Grand Lux met een volgend album wel het hoge niveau van hun voorbeelden.
Tracklist:
1. 1000 Paper Cranes
2. Fallen Angel
3. Escaping The Clouds
4. Eye Of The Storm
5. Through Dirt
6. Like Hail From Blue Sky
7. Love Reflection
8. Never Fall
9. Eternity In Fire
10. Rainbow’s End
