Dit zijn het typische soort platen die maar onderop de stapel blijven liggen om besproken te worden. De platen die je het liefste uitstelt, omdat andere albums toch voorgaan. Albums die er wel toedoen. Het Italiaanse Nameless Crime is weer zo'n band die het allemaal net niet heeft.

Dit tweede volledige album (het debuut verscheen in 2003) laat weer precies horen wat er zo vervelend is aan gebrek aan originaliteit en geweldige nummers.
Allereerst speelt men evenals duizend andere bands melodieuze heavy metal waaraan wat rauwere thrash invloeden zijn toegevoegd. Een naam als Nevermore komt op bij beluistering, maar tevens een naam als Forbidden. Het had een interessante combinatie kunnen worden, ware het niet dat men zodanig op safe staat te spelen dat het boeiende aspect volledig achterwege blijft. Uiteraard heeft een middelmatige producer de boel weer weggewerkt in een veel te vlakke mix.

Neem bijvoorbeeld opener Mr. Stone. Op zich een hele redelijke compositie met aardig wat lekkere riffjes en vrij behoorlijke zang. Het thrashy element komt vooral in het begin goed naar voren en dat geeft hoop. Maar als een vette uitbarsting dan achterwege blijft en het nummer voortkabbelt tot het einde, dan stemt men de luisteraar weer treurig. Probleem is dan vervolgens dat men het gehele album op dit matige niveau blijft hangen. Het is af en toe wel redelijk, maar nergens heb ik het gevoel naar iets bijzonders te luisteren. Naarmate het album vordert nemen de composities ook nog eens verder af qua niveau om een dieptepunt te bereiken in het krachteloze slotstuk Vesuvius LXXIX A.D. . Vooral de zang is hier van zwak niveau en de op zich redelijke muzikanten weten het ook niet te redden.
Sleutelwoorden zijn vooral saai en oppervlakkig.

Er zijn de laatste jaren genoeg bands geweest uit Italië die op fantastische wijze nieuwe wegen hebben verkent binnen de heavy metal, maar Nameless Crime klinkt zoals de bandnaam al aangeeft te anoniem om positief te kunnen beoordelen. Wellicht kan de band zich beter gaan bezig houden met hetgeen waar Italianen echt goed in zijn. Het bakken van pizza's en het maken van smakelijke pasta's. Dat is in ieder geval een stuk lekkerder dan deze smakeloos saaie plaat.

Tracklist
1. Mr. Stone
2. Octopus eye
3. Wish to fly away
4. Communication Crimes
5. French Kiss
6. Before the Storm
7. Law and Persecution
8. Backdraft
9. Sons of Liberty
10. Roadside Bison
11. Vesuvius LXXIX A.D.