Ik ben nog steeds helemaal lijp van het album Underworld van deze Franse powermetalband rond gitarist Stéphan Forté. Op dat uitstekende opus tref je namelijk een schitterende mix van power metal (Manticora-stijl), progressieve metal (Symphony X-stijl) en het extremere pompeuze geluid van Dimmu Borgir. Die onweerstaanbare boterham werd dan ook nog eens rijkelijk belegd met schitterende neoklassieke gitaarsolo’s en Chopin-achtige piano intermezzo’s.

De opvolger van Underworld is Dominate gedoopt en is met gemak een van de betere powermetalalbums van het jaar. Maar hier komt een....maar. Maar, de genialiteit van de voorganger wordt toch nergens echt bereikt. De variatie in muziekstijlen is net een stukje minder geworden, de composities minder progressief, de teksten minder diepgaand, het artwork een stuk lelijker en de speelduur van het album is net wat korter.

Niettemin moet elke progressieve/power metalfan zijn oren eens wagenwijd opentrekken voor het supergeluid van Adagio. Laat ik het voor de zekerheid dus nóg maar eens benadrukken: deze ietwat tegenvallende plaat is dus wel een van de beste genreplaten van het jaar en dat zegt evenveel over Adagio als over de concurrentie. Luistertips: Children Of The Dead Lake en het inkzwarte R’Lyeh The Dead . Of als je in een melige bui bent, luister je maar eerst naar de metalversie van de gekende 80’s filmtune Fame.

Tracklist:
1. Dominate
2. Fire Forever
3. Terror Jungle
4. Children Of The Dead Lake
5. R’Lyeh The Dead
6. The Darkitecht
7. Kissing The Crow
8. Fame