Nu onder de aandacht gebracht door Earache Records, maar deze plaat is oorspronkelijk uitgebracht op Willowtip Records. Een label wat meer en meer dezelfde reputatie begint te krijgen die bijvoorbeeld een label als Relapse Records al heeft; extreme muziek die kwalitatief zeer hoogstaand is. Willowtip heeft in het verleden platen uitgebracht van bands als bijvoorbeeld Cephalic Carnage, Circle of Dead Children, Ion Dissonance, Rotten Sound en Leng T’che. Als je een klein beetje bekend bent met voorgaande bands weet je ook in welke hoek je deze band moet zoeken. Extreme grindcore dus, en niet zomaar extreme grindcore, want dit is een van de meest zieke, extreme, en compleet over de top albums dat ik in tijden heb gehoord.

In 26 minuten rammen de heren er 16 tot op het bot gefrustreerde nummers doorheen. De dissonante riffs, blastbeats, en screams vliegen je om de oren, en ook al klinkt het geheel op het eerste gehoor nog erg onsamenhangend, na enkele luisterbeurten ontdek je toch wat structuur in de chaos. Want chaotisch dat blijft het, ook al komen er regelmatig behoorlijk groovende stukken aan de oppervlakte.
Gelukkig is de productie vrij helder waardoor alles goed hoorbaar is en het geheel niet verzuipt in een chaotische brei van geluiden. Hier en daar doet men mij denken aan Relapsebands als Gadget en Uphill Battle, terwijl er op andere momenten weer meer een blackmetal (December Wolves en Anaal Nathrakh zijn andere namen die regelmatig in me op komen bij het beluisteren van deze plaat) of extreme punk ‘feel’ aan hun muziek zit.

Voor veel mensen zal dit album iets teveel van het goede zijn, maar liefhebbers van eerder genoemde bands moeten dit zeker eens gaan beluisteren. Het vrij bizarre artwork is trouwens van de hand van zanger Brian Livoti.

Om af te sluiten met een quote uit het cd-boekje
“The common denominator of the universe is not harmony – It’s chaos, hostility, and murder”

En zo is het maar net.