Een hit als die Bon Jovi scoort, daarvan bestaat er maar een. Wat niet wil zeggen dat de band die niet eindeloos kan herhalen. Een bànd als Bon Jovi, daarvan is er ook maar één. Om eindeloos te kopiëren. Zo gaat dat ook op voor Shakra, die het wiel (naar eigen fabrikaat) keer op keer opnieuw uitvindt. Hoe kun je duidelijker stellen dat Shakra standaard hard rock speelt, die weinig varieert? Nou, zoals hieronder.

De Zwitserse band is al aan het vijfde album toe, waarbij op de koop toe de eerste vier ook nog eens opnieuw uitgebracht worden door 's bands nieuwe label AFM Records. Het kan best gezegd worden dat de band ook op "Fall" eenzelfde soort rock speelt als hiervoor. Eén formule die uitstekend toepasbaar blijkt; Catchy openingsriffje, iets kalmer coupletje, aanzwellende gitaren die overlopen in een overdonderend refrein, solootje, en klaar is weer een nummer. Powerballad voor de variatie? De distortion iets lager, en we draaien het molentje nog een keer. Luister eens het titelnummer, dan begrijp je exact waar ik heen wil.

Geïntroduceerd op "Fall" wordt de nieuwe zanger Mark Fox, een door een kledingzaak gesponsorde knaap die beschikt over een eenzijdige stem. Eén semi-ruige klankkleur, één kunstje. De teksten komen niet verder dan clichématige rijmdichtjes over het saaie leven waar het bruisende uitgaansleven recht tegenover staat. Ongeïnspireerde shit dus.

Damn, wat loopt die reviewer weer te zeiken, het gaat er toch om of het rockt? Inderdaad, als dat je stiel is moet je absoluut geen aanstoot nemen aan mijn woorden. De solo's maken immers veel goed. Maar ga niet drammen over de score, sommige mensen zijn nu eenmaal moeilijk tevreden te stellen.

Tracklist:
1. Chains Of Temptation
2. Out Of Control
3. Take Me Now
4. All Or Nothing
5. How It Feels
6. Fall
7. Walk On Water
8. She's My Ecstasy
9. Make It Alright
10. Nightlife
11. Do You Know
12. Immortal