Grote beroering binnen de redactiekringen, het debuut van Saidian is gearriveerd! Zelden hebben we zo'n kunststukje in de klauwtjes gehad, dus het voltallige schrijfteam dook er als een bende schoonspringnichten bovenop. Alleen Lana en Marlou, respectievelijk onze afdelingen 'extreme waren' en 'nieuw metaal', toonden geen zichtbare interesse. Uiteindelijk mocht ondergetekende deze schone onder handen nemen.

Nog steeds ben ik onder de indruk. Dat geen enkele band hier eerder aan gedacht heeft! Dit is hét bewijs dat waar talent letterlijk op straat te vinden is, als je maar een beetje rondkijkt en niets forceert. Dit kan het begin van een nieuw tijdperk zijn, waarin begrepen wordt dat de kunst van het weglaten toekomst heeft. Als iedereen maar een beetje meewerkt.

De bevallige schaarsgeklede brunette glímt je gewoon tegemoet, als een hulpeloze maagd (zou het, zou het?) die gered wil worden uit de dorre woestenij waar ze zich nu bevind. Wie neemt de taak op zich, de draak te bevechten? Ik wel! Reeds geharnast tik ik hier m'n laatste woorden voor de grote queeste. Rest mij slechts één vraag. Hoe heet deze schoonheid?

Score: 93 / 100

"Maar", denk je, "ware schoonheid zit toch van binnen?". Draai maar weer om. Saidian is slechts een matig Duits powermetalbandje. Gooi Sonata Arctica (van keyboard doortrokken powermetal) en Edguy (zang) in de blender en smeer het transparante resultaat op een wit bolletje, garneer het geheel met Europe ("The Only One") en uw cliché speciaal is klaar. Los van de hoes geen kooptip dus.

Tracklist:
1. The Path Forlorn (intro)
2. Burn Down The Night
3. Lonely Nights
4. Silent Killer
5. Heart Of Stone
6. Cry In The Rain
7. Chains Of Time
8. The Only One
9. Raging Fire