Het is altijd aangenaam om te zien dat een jouw dierbare band plots toch de kans krijgt die het al veel langer verdiende. Archetype is een progmetalband om U tegen te zeggen. In 2002 kwam het debuut ‘Dawning’ uit in eigen beheer. Dit album behaalde de ene na de andere geweldige recensie en er kwam een fanatieke groep fans en progkenners achter Archetype te staan. De in eigen beheer uitgebrachte klassieker heeft een nieuw jasje gekregen en de productie is minstens tien keer beter geworden. Deze hedendaagse klassieker heeft eindelijk de geweldige productie gekregen dat het verdiende. Aangevuld met twee bonustracks duurt het album nu maar liefst 82 minuten.

Zeventig minuten lang houden de vier ervaren muzikanten ons in een trance. Geniale riffs, breaks, akoestische momenten, onmogelijke basstukken en niet te volgen notenneukerij worden moeiteloos gecombineerd in geweldige epische nummers met fantastische refreinen. Elke seconde van deze plaat is prachtig en onweerstaanbaar. Muzikaal en compositorisch wordt er dus op een zeer hoog niveau gepresteerd maar wat zanger Les Paul allemaal met zijn stem doet is geschift. Les Paul maakt met zijn variëteit, emotie en agressieve bijtende vocalen zelfs een Matthew Barlow (ex-Iced Earth, die nu full time bewaker is) belachelijk. Bruce Dickinson, Geoff Tate en Warrel Dane hebben er een broertje bij gekregen.

‘Wat overdrijft die Belg weer’. Als u dat denkt, daag ik u uit om bijvoorbeeld ‘Final Day’, ‘Dawning’ of het meer dan 12 minuten durende ‘Years Ago’ eens te luisteren. U zal met heel sterke argumenten moeten komen om mijn recensie in twijfel te trekken. Archetype speelt sublieme progmetal met ballen en ‘Dawning’ moet niet onder doen voor ‘V-The New Mythology Suite’ (Symphony X) of ‘Metropolis Pt.II’ (Dream Theater). Het beste album van 2002.

Tracklist:
1. Final Day
2. Hands Of Time
3. Dawning
4. Dissension's Wake
5. Inside Your Dreams
6. Premonitions
7. Visionary
8. Arisen
9. The Mind's Eye
10. Years Ago
11. Visionary (1998 version)
12. Hands Of Time (1998 version)