Agathodaimon is een band die niet door iedereen begrepen wordt. Net als de meeste bands in het vaag omschreven genre Dark Metal trouwens. De meeste blackmetalfans vinden het al gauw te afwijkend, te poppy of te mainstream, terwijl de meer casual metalfan vaak niets kan met de screams of occasionele blastbeats. Toch denk ik dat met Agathodaimon's vierde album een groter publiek aangeboord kan worden. Serpent's Embrace is namelijk het meest diverse album tot nu toe. Pret voor de hele familie, geschikt van 8 tot 88 jaar oud.

Zo zullen fans van Serenade Of Darkness (en in mindere mate ook Cradle Of Filth en Dimmu Borgir) uitstekend overweg kunnen met het hitgevoelige titelnummer. Het strakke Cellos For The Insatiable heeft een Puritania-achtige feeling. Fans van het eerste uur zullen niet teleurgesteld worden met Faded Years en Light Reborn, die ook zo op de eerste twee albums (Blacken The Angel en Higher Art Of Rebellion) hadden kunnen staan. De veelzijdigheid siert werkelijk elk nummer. Van blastbeats en deathgrunts tot melodieuze solo's met een Maidenesk randje. Dit alles doorspekt met speelse keyboardpartijen die meer ondersteunen en aanvullen, niet zo overdadig als het sologepriegel van een Children Of Bodom.

Eenieder die bekend is met het vorige album Chapter III kan in de afsluiter Feelings opgelucht vernemen dat de zo vaak bezongen liefdesproblemen uit de weg geruimd zijn. Dat de teef moge branden.

Een laatste sterk punt is de krijs van Akaias, die zich door zijn volle stemgeluid en overstuurde klanken onderscheid van de grote massa en de band net dat zilveren randje geeft. Megaplaat voor metalfans die van alle markten thuis zijn!

Tracklist:
1. Cellos For The Insatiable
2. Serpent's Embrace
3. Rebirth
4. Light Reborn
5. Faded Years
6. Solitude
7. Limbs Of A Stare
8. The Darkness Inside
9. Bitter End
10. Feelings