Een van de meer besproken bands van het afgelopen jaar. De nieuwe Guns 'n Roses. Het project van Izzy, Slash, Sorum en Duff. The Project. Uiteindelijk werd het Velvet Revolver. Toen was Izzy (Stradlin) echter alweer pleite om zich op z'n rock 'n roll bandje te storten. Dave Kushner werd de vervangende slaggitarist en Scott Weiland van Stone Temple Pilots was toch echt de meest op z'n plaats zijnde vocalist. Met een beetje mazzel kan 'ie Axl ook nog doen vergeten ook.

Met zo'n 'supercrew' als deze zijn de verwachtingen meer dan hooggespannen. Met kloppend hart rust m'n vinger op de "play"-knop en haal ik even diep adem alvorens de (copy-controlled, potverdie!) cd te starten. En wat blijkt? Het is een doodsimpele recht-door-het-midden rockplaat! In de eerste instantie wist ik even niet wat ik ervan moest denken. "Do It For The Kids" en "Spectacle" zijn dan wel stevige rockers, maar het vijftal zou toch wel iets meer in hun mars hebben?

Ik denk dat heel veel luisteraars die gedachte meerdere malen voorbij hebben zien komen, en daarmee de punt van dit album compleet gemist hebben. Dit is amusement! Contraband, of hoe eenvoud briljant kan zijn. Want Weiland levert gewoon een uitstekende prestatie af. Slash heeft weer een paar solo's ingespeeld waar hij zich zeker niet voor hoeft te schamen, de herkenbaarheid druipt ervanaf. En Duff heeft nog steeds datzelfde vette bassgeluid als in tijden van weleer.

"Set Me Free" kennen we uiteraard van The Hulk (de aftiteling dan), en "Slither" hebben we wellicht langs zien komen op Rockzone of soortgelijk program. Minder gecharmeerd ben ik van "Fall To Pieces", wat niet meer dan een brokje inferieuriteit op een verder heerlijke cd is.

Tracklist:
1. Sucker Train Blues
2. Do It For The Kids
3. Big Machine
4. Illegal i Song
5. Spectacle
6. Fall To Pieces
7. Headspace
8. Superhuman
9. Set Me Free
10. You Got No Right
11. Slither
12. Dirty Little Thing
13. Loving The Alien