Batushka Epica & Amaranthe - The Arcade Dimensions Tour
Enquête

Wat is jouw favoriete (reguliere) studio-album van Paradise Lost?

Lost Paradise [1990]
Gothic [1991]
Shades Of God [1992]
Icon [1993]
Draconian Times [1995]
One Second [1997]
Host [1999]
Believe In Nothing [2001]
Symbol Of Life [2002]
Paradise Lost [2005]
In Requiem [2007]
Faith Divides Us, Death Unites Us [2009]
Tragic Idol [2012]
The Plague Within [2015]
Medusa [2017]
Obsidian [2020]
Ascension [2025]

[ Uitslag | Enquêtes ]

    31 januari:
  • Ensiferum, Freedom Call en Dragony
  • Hemelbestormer en Gavran
  • Objector
  • Prikkeldraad
    Met Pigteeth, Necrology en Grit
  • Teneum, XIII Thorns en Pandaemonic Descent
  • 1 februari:
  • Helleruin, Infinity en Messor Falce
  • 4 februari:
  • Counterparts, Sunami, One Step Closer en God Complex
  • The Callous Daoboys
  • 5 februari:
  • Mayhem, Marduk en Immolation
  • 6 februari:
  • Beyond The Black
  • Epinikion en Abstracted Mind
  • Mayhem en Immolation
  • Paradise Lost
    3 maart:
  • Electric Citizen en Shell Catalyst
Kalender
Vandaag jarig:
  • Adrian Vandenberg (Vandenberg's Moonkings) - 72
  • Andreas Neuderth (Manilla Road) - 55
  • Frank Gómez (Mägo De Oz) - 56
  • Jamie Stewart (The Cult) - 62
  • Jeff Hanneman (Slayer)† - 62
  • Matt Mahurin (regisseur) - 67
  • Terry Date (producent) - 70
  • Todd Strange (Crowbar) - 60

Vandaag overleden:
  • John Wetton (Asia) - 2017
Review

Marax - The Shrine
Jaar van release: 2024
Label: eigen beheer

 -

The Shrine is het tweede album van de Sloveense symfonische blackmetalband Marax. De vorige langspeler, The Witch (2020), was opgezet als een muzikaal boek en vertelde het verhaal van een heks die door de mensheid werd verbannen en verlaten. Dit nieuwe album vertelt het verhaal van een lang vergeten heiligdom dat de heks achterliet toen ze naar de onderwereld vertrok. De dertien nummers op dit album nemen de luisteraar mee op een muzikaal avontuur, variërend van het brengen van offers tot het bereiken van vervulling, en eindigend met een reinigend vuur dat de oude wereld vernietigt, zodat de nieuwe bewakers van het altaar kunnen herrijzen en de wereld opnieuw in balans kan worden gebracht.

Dit verhaal wordt op een narratieve en soms spookachtige manier muzikaal tot leven gebracht, waarbij alle tracks vloeiend in elkaar overgaan. De hese, moeiteloze grunts van vocalist Anis Astaroth gaan hand in hand met het strakke slagwerk van Morgoth en het onheilspellende vioolspel van Mors Violinis. Muzikale duizendpoot en drijvende kracht Nord Slayer verzorgt het complexe, licht progressieve gitaarwerk, evenals de baslijnen, keyboards, achtergrondzang en cello. Door het gebruik van cello, viool en keyboards krijgt de blackmetal-sound een symfonisch karakter, dat de nieuwsgierigheid wekt. Marax onderscheidt zich dan ook door zijn muzikale veelzijdigheid en beperkt zich niet tot het traditionele blackmetal-geluid.

Neem bijvoorbeeld Trinity of Cosmic Annihilation, tracks die opvallen door het interessante slagwerk en het afwisselende ritme. Het zijn stevige en woeste nummers die genadeloos voortrazen. Het hoge tempo lijkt violist Mors Violinis echter geen enkel probleem te bezorgen; hij weet Morgoth en Nord Slayer moeiteloos bij te houden. Vooral Trinity wekt de indruk dat het razende tempo als muzikaal fundament dient voor de grunts van Anis Astaroth, die deze met een kalme intensiteit aanvult, wat het geheel een dreigende sfeer geeft.

In Réminiscence wordt de dreigende sfeer doorbroken door een verrassend, maar bijzonder fraai en melodieus stuk. De heldere zang, uitgevoerd in het Frans, versterkt op harmonieuze wijze het verhalende karakter van de track. Zowel in dit nummer als in Imperatrix Mundi wordt bovendien operazang toegevoegd, wat verschillende effecten creëert. Bij Réminiscene vormt deze een prachtige aanvulling op de serene melodie, terwijl deze bij Imperatrix Mundi juist een spookachtig contrast biedt met het woeste karakter van de track.

The Shrine zit vol muzikale veelzijdigheid en afwisseling. Veel keuzes zijn goed gemaakt en strak doorgevoerd. Calmness Before... dient als een kort, folk-achtig intermezzo dat letterlijk de rust voor de storm symboliseert. Het daaropvolgende, hectische ...Catastrophe slaat vervolgens weer hard toe, met extra impact dankzij deze zorgvuldig geplaatste adempauze.

Toch kent het album enkele minder sterke momenten. De cleane zang in Chant Of The Water Nymphs valt minder in de smaak door de dissonante zang, die te ver doorslaat om nog aangenaam te klinken. Journey To The Inner Earth weet te midden van de chaos niet voldoende te boeien door een ietwat repetitieve riff en het gebrek aan ritmische samenhang tussen gitaar- en slagwerk.

Deze minpunten doen echter geen afbreuk aan de algehele luisterervaring. De productie is in eigen beheer gedaan en kan niet vergeleken worden met die van grotere bands. Dit is ook totaal niet storend. Integendeel, het zorgt voor een rauwe, bijna old-school sound, die de kwaliteit van de instrumentatie en vocalen benadrukt.

Marax wist me met zijn vorige album al te overtuigen dankzij de intrigerende sound en verhalende stijl. The Shrine overtreft zijn voorganger en laat opnieuw horen hoe sterk deze band is. Het is misschien geen perfecte plaat, maar dat doet absoluut geen afbreuk aan de potentie die Marax laat horen. Ik kijk dan ook uit naar het volgende hoofdstuk in dit verhaal.

Tracklist:
1. The Path To The Unknown
2. The Cursed Sanctuary
3. The Prophecy
4. Trinity
5. Journey To The Inner Earth
6. Chant Of The Water Nymphs
7. Réminiscence
8. Cosmic Annihilation
9. The Shrine
10. Imperatrix Mundi
11. Calmness Before...
12. ...Catastrophe
13. The Fulfillment (Of The Prophecy)

Score: 89 / 100

Reviewer: Tanya
Toegevoegd: 8 oktober 2024

Zoeken
    30 januari:
  • Rave In Fire - Square One
  • Sanctvs - De l'Abîme au Plérôme
  • Stabbing - Eon Of Obscenity
  • Therion - Con Orquesta
  • Urne - Setting Fire To The Sky
  • 6 februari:
  • Ablaze - Slow Death
  • Assignment - With The End Comes Silence
  • Cyclone - Known Unto God
  • Ensanguinate - Death Saturnalia
  • Epinikion - The Force Of Nature
  • In Aeternum - ...Of Death And Fire
  • Lomor - Sabouk Rouge
  • Mayhem - Liturgy of Death
  • Predatory Void - Atoned In Metamorphosis
  • Shatterheart - Infernal Symphony
  • Tailgunner - Midnight Blitz
  • Wicked Smile - When Night Falls
Bibelot, Dordrecht Into The Grave 2026

Alle artikelen en foto's (afgezien van albumhoezen, door bands/labels/promoters aangeleverde fotos of anders aangegeven), zijn © 2001-2026 Metalfan.nl en mogen niet zonder schriftelijke toestemming gekopieerd worden. De inhoud van reacties blijven van de reageerders zelf. Metalfan.nl is niet verantwoordelijk voor reacties van bezoekers. Alle datums van de Nieuwe Releases, Concertagenda, Kalender en in de artikelen zijn onder voorbehoud.