De Nederlandse blackmetalscene wordt wereldwijd geroemd om zijn kwaliteit en experimenteerdrang. Als er één band is die daar het uithangbord van is, is het wel het Utrechtse Laster. Het gemaskerde gezelschap debuteert in 2014 met De Verste Verte Is Hier, een album dat muzikaal gezien nog het meest geworteld is in de atmosferische en repetitieve black metal à la Drudkh, het oude Svarti Loghin en een vleugje Lifelover, maar dat middels poëtische teksten al verre van alledaags blijkt. Het is dan ook niet gek dat Laster na de release van de tweede, goed ontvangen langspeler Ons Vrije Fatum (2017) onderdak vindt bij Prophecy Productions, dat als een van de meest unieke en kwalitatieve labels in de undergroundscene bekendstaat.

Per album distantieert Laster zich verder van zijn oorspronkelijke blackmetalwortels om wild en ongeremd experimenterend zijn eigen kunstzinnige expressievorm te vinden. ‘Obscure dance music’ noemt het drietal zijn muziek zelf – en dat is niet eens zo’n gekke beschrijving. Zeker op het vorige, derde, album Het Wassen Oog (2019) zorgen het inventieve, expressionistische drumwerk, de bijna post-punk-achtige riffs en de louche, jazz-achtige melodielijnen voor een haast dansbare sfeer. Laster verbreedt niet alleen in muzikaal opzicht zijn horizon, maar zoekt ook letterlijk verre oorden op. Zo tourt de groep met Zuriaake door China voor een totaal van negen optredens.

Inmiddels is Laster met Andermans Mijne aan zijn vierde volwaardige album toe, dat in de nadagen van 2023 verschijnt. De artistieke albumhoes maakt al duidelijk dat de band zijn vleugels nog verder uitslaat. Qua muzikale insteek heeft Laster met dit album een verdere verbreding en verdieping van zijn unieke sound weten te bereiken. Die sound laveert ergens tussen art rock, post-punk en black metal, waarbij die laatste stijl de minste nadruk krijgt. Zo zijn de screams zo goed als afwezig en hebben ze plaatsgemaakt voor levendige en dynamische cleane vocalen. Hooguit het vinnige gitaargeluid herinnert nog enigszins aan de blackmetalroots van de band, maar verder weet Laster een volstrekt eigen brouwsel te creëren dat onvergelijkbaar is met andere groepen.

Die uniciteit is natuurlijk al een kwaliteit op zich, maar de band weet die eigen stijl ook nog eens enorm overtuigend te verpakken in relatief behapbare composities, die weliswaar niet bijster lang zijn (gemiddeld rond de vier minuten), maar zo boordevol intrigerende riffs, avantgardistische arrangementen en verfijnde muzikale ideeën zitten dat ze haast uit hun voegen barsten van bewijsdrang en zelfvertrouwen. Wat daarnaast vooral opvalt, is hoe enorm strak de band musiceert. Het drumwerk zit boordevol spannende details, abrupte wisselingen en wordt met een ‘schwung’ gebracht die ongekend is binnen de metalscene. Een mooi voorbeeld is het zeer spannende en intrigerende Poe¨tische Waarheid.

Andermans Mijne duurt in totaal nog geen drie kwartier, maar er gebeurt zo veel dat de plaat werkelijk voorbij vliegt. Van hoekige riffs en vlijmscherpe tempowisselingen (het titelnummer, Achterstevoren) tot theatraal en expressief (Stegen Spiegel), funky en dansbaar (Afgelopen Tijd) en een enkele keer zelfs vlammend en ontvreemdend (het eigenaardige, maar fantastische Onzichtbare Muur en de furieuze afsluiter Doodgeboren). De plaat onderscheidt zich ook van zijn voorgangers door de uitstekende productie, waardoor de dynamische composities eigenlijk voor het eerst volledig tot hun recht komen. Het knappe aan Andermans Mijne is niet alleen de enorme hoeveelheid ideeën die wordt gebundeld in een relatief korte speelduur, maar ook dat de plaat uitnodigend genoeg is om keer op keer te beluisteren. En bij iedere luisterbeurt blijken de nummers andere elementen te accentueren. In die zin doet de albumhoes de plaat recht: Andermans Mijne is als een museumstuk dat uitnodigt tot steeds opnieuw bekijken. Eigenzinnig, origineel en buitengewoon indrukwekkend.

Tracklist:
1. Andermans Mijne
2. Kunstlicht
3. Poe¨tische Waarheid
4. Wachtmuziek
5. Achterstevoren
6. Vorm Alleen
7. Stegen Spiegel
8. Onzichtbare Muur
9. Afgelopen Tijd
10. Doodgeboren