Laster is inmiddels een bekende naam in de Nederlandse blackmetalscene. Het drietal uit Utrecht maakt naar eigen zeggen obscure dancemuziek. Maar de muziek is ook te classificeren als avant-garde post-black metal. Dat is een hele mond vol. Maar Lasters muziek laat zich dan ook niet makkelijk in een hokje stoppen. Op vorige albums heeft Laster al laten horen dat het (post-)black metal zonder problemen kan vermengen met bijvoorbeeld jazz of atmosferische rock. Met dit unieke geluid hebben de heren het weten te schoppen tot de top van de Nederlandse blackmetalwereld.

En met een kwaliteitsplaat als Het Wassen Oog hebben ze deze positie verstevigd. Openingsnummer Vacuüm≠Behoud zet meteen de toon voor de rest van het album. Het gelaagde nummer wisselt continu van sound. Het gaat van harde blackmetalscreams met bijpassende muziek naar rustige gitaarpartijen met cleane zang en weer terug. Het geheel blijft toch samenhangend klinken, zoals we van Laster gewend zijn. Eén van de hoogtepunten is Zomersneeuw. Ook hier mengt Laster verschillende stijlen. Zuivere zang en een bijna spookachtig gejammer wisselen elkaar in het begin veel af. Dit wordt gevolgd door een intermezzo dat veel weg heeft van post-rock. Hier wordt zo nu en dan doorheen gekrijst, waarna je weer wordt meegesleept door middel van dromerige gitaarloopjes.

Ondersteboven is een wat rustiger nummer dat je lekker weg laat dromen. Het daaropvolgende Haat & Bonhomie begint met snelle blastbeats en maakt snel een einde aan je dagdroom. Een ander hoogtepunt is Weerworm. In dit experimentele nummer wordt de tekst door een vrouw opgelezen, terwijl er op de achtergrond mensen doorheen praten. Hierdoor valt dit nummer erg op. Er zijn heel interessante saxofoonpartijen te horen en het geheel klinkt erg melancholisch. Afsluiter Zinsbetovering heeft harde, snelle blackmetalpassages, afgewisseld door wat rustigere stukken, en laat de plaat lekker met pit eindigen.

Het Wassen Oog is Lasters meest toegankelijke album. Dit maakt de muziek zeker niet simpel of oninteressant. Want deze is niet minder complex dan op de vorige platen. Je blijft continu nieuwe dingen horen, ook na de vijfde of zesde luisterbeurt. Soms valt je een zanglijn op die daarvoor op de achtergrond bleef of hoor je ineens een nieuwe gitaarpartij die het nummer een extra laag geeft. Het album klinkt alsof Laster zichzelf echt heeft gevonden. Hiermee wil ik niks negatiefs zeggen over de vorige twee albums, aangezien dit allebei uitstekende platen zijn. Maar Het Wassen Oog klinkt echt als een geheel. Alles loopt vloeiend in elkaar over. Het maakt hierbij weinig uit welke stijlen worden gecombineerd, want het drietal heeft de kwaliteit deze tot een prachtig geheel te vormen.

Lasters muziek is, door mij in ieder geval, niet volledig in woorden te omschrijven. Daar is de deze te uniek voor. Het beste wat je kunt doen, is de plaat gewoon opzetten. En dan opnieuw. Laat de muziek voor zichzelf spreken en je meenemen. Voor iedereen die houdt van eigenzinnige muziek die zich niet aan genreregels houdt, is dit een must listen.

Tracklist:
1. Vacuüm≠Behoud
2. Schone Schijn
3. Zomersneeuw
4. Ondersteboven
5. Haat & Bonhomie
6. Blind Staren
7. Weerworm
8. Zinsbetovering